ویرگول
ورودثبت نام
مهسا عزیزی اردکانی
مهسا عزیزی اردکانی
مهسا عزیزی اردکانی
مهسا عزیزی اردکانی
خواندن ۱ دقیقه·۴ سال پیش

ماه و من و خرافه

کلاس اول و دوم ابتدایی شیراز دروازه اصفهان کوچه روبروی حمام یزدانی زندگی می کردیم یه شب با خواهرم و هما دختر همسایمون تو کوچه ایستاده بودیم از هما فقط موهای فرفریش و به یاد دارم و مامان که موقعی که دعواش می‌کرد بهش می گفت کرگدن، اولین بار که شنیدم خیلی تعجب کردم و برای مامانم که تعریف کردم اونم خیلی خندید، گاو و خر و الاغ و توله سگ و کره بز و اینا شنیده بودیم ولی کرگدن نه ، بگذریم خلاصه داشتیم بازی می کردیم که یه خانم از کنارمون رد شد و با تشر بهمون گفت ای موقع شب تو کوچه چی کار می کنید برید خونه مگه نمی دونید ماه میاد می بردتون. هممون به آسمون نگاه کردیم ماه بزرگ و پر نوری تو آسمون می درخشید. دویدیم رفتیم خونه. به مامانم که گفتیم خندید و گفت شوخی کرده مامان می خواسته بترسید که ای موقع شب تو کوچه نباشید. ماه چطوری می تونست ما رو با خودش ببره؟ من از همون موقع تا حالا و شاید تا بعد از این بارها و بارها با ماه رفته ام روی دوش ماه نشسته ام ، کنار ماه ایستاده ام دست در دست ماه گذاشته ام و با هلال ماه تاب خورده ام با مرغ خیالم تا بالای آسمانها رفته ام شاید اگر مامانم هم همسو با اون خانم شده بود من و خیالم از این نعمت بزرگ محروم می‌شدیم و ماه و مهتاب برایم کابوس بزرگی میشد

مهسا عزیزی اردکانی

ماه
۰
۰
مهسا عزیزی اردکانی
مهسا عزیزی اردکانی
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید