در هوای خودم هستم.. آیا منی برایم باقی ماند.. تا کی سکوت.. میگویند سکوت درونگرا ها پر از حرف است و مفهوم... ولی در دنیایی که همه برونگرا هستند.. و میخواهند باشند.. حرفی برای درونگراها باقی میماند.. من خسته ام.. خسته و نا امید.. ازین سکوت.. ازین خلأ ازین بی حرفی.. من از تمامی اتفاقاتی که در اطرافم میگذرد خسته ام.. شاید روزی آرامش به سراغم آمد.. یقینا آن روز امروز نیست.... میگویند و میگویم که باید قوی باشم.. ولی دیگر توانم را از دست داده ام.. گاهی آرزوی خوابی عمیق میکنم.. آنقدددددر عمیق که به زحمت بیدار شوم.. ولی... بیداری و هشیار بودن.. وظیفه ی من است کار من است.. اصلا اگر من حواسم به بقیه نباشد.. همه چیز بد میشود.. من نباید فقط به خودم فکر کنم.. و گاهی عجیب دلم میخواهد که فقط به خودم فکر کنم.. که گاهی شارژ روحی ام تمام میشود و فقط در تنهایی و سکوت و غرق شدن در دنیای خودم میتوانم شارژ شوم و آرام بگیرم...
19/10/99
@soroodeh