ویرگول
ورودثبت نام
آنا
آنا
آنا
آنا
خواندن ۱ دقیقه·۱ سال پیش

قاب انتظار

هنوز همان‌جا ایستاده‌ام،

همان‌طور که لحظه‌ی آخر،

نگاهت تصویر مرا نقش می‌زد

و پلکت پاک می‌کرد.

دست‌هایم مچاله در جیب،

نگاهم به سنگ‌فرش خیس خیابان …

بیا، دستم را بگیر

و مرا از تصویرِ سیاه و سفیدِ این قابِ محزون

بیرون بکش.

شعردلتنگیانتظارشعر نو
۰
۰
آنا
آنا
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید