ویرگول
ورودثبت نام
آرزو
آرزوبال های من در قفس خانواده جا نمی‌گرفت. هرچند برایم سخت است نداشتن لانه و آشیانه. اما پرواز آن چیزی ست که در تقدیرم نوشته شده. من آزاد شدم تا پرواز بیاموزم، زود تر و بلند تر از همسالانم.
آرزو
آرزو
خواندن ۱ دقیقه·۲ ماه پیش

پاییز

پاییز دو سال پیش
پاییز دو سال پیش

چند وقتی ست که ننوشته ام

وقت نوشتن دارم اما حس نوشتنی که درونم شکل میگیرد را انکار میکنم

انگار که دارم روی زخمی را میفشارم که کمتر خونریزی کند

حالم خوب است

حداقل هنوز پاییز نشده و من به قاعده ی پارسال و پیارسال و سال پیشش دچار آن جنون نشده ام

دوست دارم که تصور کنم که قرار نیست امسال طبق روال سه سال گذشته پیش رود

اما پارسال هم همین فکر را میکردم و در آخر بدتر از سال های قبل تجربه اش کردم

اما فعلا حالم خوب است

کتاب می‌خوانم و روز ها را می‌گذرانم

و سعی میکنم کمتر به مهر و آبان و آذر فکر کنم

اما چیزی درونم انگار دارد خودش را آماده می‌کند

بهانه جو و گوشه گیر شده ام

دست ها و پا هایم انگار توی دست و پایم هستند

دوست دارم کودکی باشم یا جنینی که بتوانم مچاله شوم در خودم و پنهان شوم گوشه کناری

اما برای قایم شدن زیادی بزرگ هستم

دوست دارم شانه خالی کنم از بار مسئولیت تصمیم گرفتن هایم

دوست دارم زندگی مثل کودکی طبق روال پیش رود بدون آنکه نیاز باشد تصمیمی داشته باشم یا انتخابی

دوست دارم پنهان شوم

اما برای قایم شدن زیادیبزرگ هستم

پاییزسالکودکینوشتن
۰
۰
آرزو
آرزو
بال های من در قفس خانواده جا نمی‌گرفت. هرچند برایم سخت است نداشتن لانه و آشیانه. اما پرواز آن چیزی ست که در تقدیرم نوشته شده. من آزاد شدم تا پرواز بیاموزم، زود تر و بلند تر از همسالانم.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید