ویرگول
ورودثبت نام
آرزو
آرزوبال های من در قفس خانواده جا نمی‌گرفت. هرچند برایم سخت است نداشتن لانه و آشیانه. اما پرواز آن چیزی ست که در تقدیرم نوشته شده. من آزاد شدم تا پرواز بیاموزم، زود تر و بلند تر از همسالانم.
آرزو
آرزو
خواندن ۱ دقیقه·۱۴ روز پیش

آخرین روزِ دانش آموزِ این کهنه دانش آموز

مرتبط ترین عکس توی گالریم به موضوع
مرتبط ترین عکس توی گالریم به موضوع

دوازده سال دانش آموز بودن کم نیست

با یه نسبت ساده میشه مشخص کرد که دو سوم عمرم رو توی این مقطع گذروندم

و امسال آخرین سالیه که روز دانش آموز روز من هم هست و همچنین آخرین سالی که توی فرم های اداری در قسمت تحصیلات میتونم بنویسم دانش آموز

از این موضوع خوشحالم و بیشتر هراسناک از اینکه قراره بعد از امسال به عنوان چی تعریف بشم

این دوازده سال انگار یه راه مشخص بود که میدونستم چطور باید طی ش کنم و پیچ و خمش بگی نگی دستم اومده بود

ولی بعد از این، هزاران راه متفاوت و جدید وجود داره که همه شون برام نا آشنا و غریبن

سخت ترین قسمت مسیرم توی این دوازده سال انتخاب رشته بود چون دیگه مسیر مستقیم و بدون فرعی نبود و پای انتخاب های من و تبعاتش وسط میومد

اونم نه بی نهایت راه بلکه تهش ۷ ۸ تا گزینه برای انتخاب

ولی بازم سخت بود و یکی دو سال طول کشید تا کنار بیام با انتخابم

البته که هنوز با تبعاتش کنار نیومدم

ولی همین تجربه ی نیمه ناموفق می‌میترسونه منو از ادامه ی مسیر

و حالا من موندم و دوازده سال دانش آموزی و چندین و چند سال آینده ی نامشخص

آخرین روزِ دانش آموزِ این کهنه دانش آموز

دانش آموزروز دانش آموز
۰
۰
آرزو
آرزو
بال های من در قفس خانواده جا نمی‌گرفت. هرچند برایم سخت است نداشتن لانه و آشیانه. اما پرواز آن چیزی ست که در تقدیرم نوشته شده. من آزاد شدم تا پرواز بیاموزم، زود تر و بلند تر از همسالانم.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید