صبح با صدای بلبلِ روی شاخه ی درخت گیلاسِ لب پنجره از خواب بیدار میشوم. مادر مثل سایر روزها کمی افسرده خاطر است. همه چیز برای رفتن به شهر آماده است. با دلشوره ای که از ماندن مادر در ییلاق دارم به راه می افتم. پیچ و خم جاده کوهستانی را میپیچم. با کمی تاخیر دنبال همسفرانم میروم. شمسه خانم اسلامی با چهره ای بشاش و لبخند همیشگی که بر لب دارد،سر کوچه منتظرم است. سراغ مهری مهربانم میروم،او که دلم را استعمار کرده و تنها دارایی ام در این شهر است!
از جاده کنار امامزاده عبدالحق که مزین با چهارده شهید شده رد میشویم و محبوبه ی با محبت را سوار ماشین میکنیم.
جاده ی سر سبز سوادکوه را بسوی قائمشهر در پیش میگیریم. با اینکه ابرهای بره ای شکل در دل آسمان بهم آمیختند ولی گرمای تابستان شدتش را نثارمان میکند.
در امتداد جاده مسیرم را به منتهی الیه سمت راست میگیرم.خانه ای سفید رنگ و دو طبقه!
حوض خانه انگار میخواهد مرا به حرف بیاورد. شبیه حیاط مادربزرگهاست!
شاید هم مادربزرگی به مهربانی لبخند گل سرخ در دل این خانه جا داده شده باشد! کسی نمیداند!
پله های بدون نرده را بالا میرویم. در را زنی برایمان باز میکند که سرسختی روزگار چین بر صورتش انداخته و تاروپود پوست دستانش را در هم تنیده است.
وارد که میشویم انگار از خستگی پله پرصدا نفس میکشم. دلم دنبال یک عکس است! انگار میخواهم کسی را بجویم با اینکه نمیدانم کیست !
خونه بوی اروند میدهد. بوی مهربانی نخلهای آبادان!
فضای قشنگیست.دو کربلایی داریم.راضیه خانم و اکرم جانم!
امروز فضایش متفاوت است. دلم کربلای حسین را میخواهد.
هنوز هم دنبال گمشده ی خودم هستم!
به سراغ مادربزرگ پیرمیروم. بیست و چهارساله بود که همسرش شهید شد. صاحب خانه ای که عطر نفس شهید دارد، دختری بود هشت ماهه ،که پدرش سمت نور رفت!
محرم که حالا سارا میخوانندش! به مهربانی شکوفه های سیب می ماند. چه پذیرایی قشنگی و چه روح لطیفی را با خود بهمراه دارد.
گمشده ام را در قاب عکسی جستجو میکنم که سارا میگوید :
پدرم است!
.بغض در گلویم تنگتر و فشرده تر میشود! انگار در پهنه آسمان چشمم، ابرها آرام آرام از هم گسیخته اند اما جرات باریدن ندارند!
هنگام رفتن، گربه تهرانی هم ما را بدرقه کرد. و چه جالب است آخرش که ماشینم استارت نمی خورد. سارا هم با من ماشینم را هول میدهد.احساس میکنم غیرت و جوانمردی پدرش در او تکثیر شده است!
پدری مهربان و جوان که با بالهایی به سبکی بال پروانه ها پرواز کرد و دختری از خود به یادگار گذاشت تا در خانه اش حدیث کسا قرائت شود.
#متشکرم بابت تمام مهربونیات سارا خانم
#برای شادی روح شهید جلیل القدر،فرهنگی بااقتدار آقای محمود اکبری صلواتی عنایت بفرمایید
#دلنوشته ی امروز /میزبانی سارا
#سحرجلیلی پالندی