پالند

آفتاب،دزدکی از پشت پرده وارد اتاق می‌شود.صدای بلبلی که برای رقص برگها در باد میخواند، مرا به وجد می آورد.

به سمت حیاط میروم. باغچه کوچکی که دیروز تخم سبزی را در دلش جا داده بودم، تنور مادرم که هنوز بوی نان می‌دهد و موزاییکهای رنگ و رو پریده حیاط ...همه و همه بوی ناب زندگی می‌دهند.

نور خورشید بصورت مایل از پشت سقف تنور و از لابلای شاخ و برگ درخت گیلاس عبور کرده و به کف حیاط می‌رسد.

وقتی به کوه روبرو خیره می شوم،لطیف ترین فکرو خیال به سراغم می آید. گویی دنیایی از راز و رمز در دلش نهفته و صبورانه خانه های پر زرق و برق را در دامان خود جا داده است!

آرامش در وجودم موج می‌زند. گاهی صدای پای رهگذری بگوش می‌رسد. گاهی زن همسایه به مرغهایش دان میدهد و شاهینی که آسمان را دور می‌زند و خوراک هرروزش را از بین بوقلمونهای داخل باغ همسایه تامین می‌کند!

سکوت وارد فضای اتاقم می‌شود. سبزه هاییکه با تابیدن اشعه خورشید زمردی رنگ بنظر می‌رسد، دل هر آدمی را در رویا غرق می‌کند!

عصرها،صدای نفس کوه کمی محزون است. روی صندلی که کف آن با پارچه مخملی زرد رنگی دوخته شده،می‌نشینم. صدای زنگوله گاو طنین سکوت را در هم میشکند

. کمی بالاتر همانجایی که بالامحل می‌خوانند، محفلیست با حضور پنج شهید که خزان روزگار گلبرگ آرزوهای مادرانشان را برای روز دامادی شان به برگهای خشکی تبدیل نموده و از ذوق دیدار پسران، به سینه ی خاک چنگ زدند.

شب مهتابیست و ماه وسط آسمان خودنمایی می‌کند. صدای شر شر آب چشمه تا روی سفره شام می‌رسد

بهار با آخرین زیبائیها و طراوت در پالند سایه افکنده است. بوی گلاب به مشام می‌رسد. انگار شهدا عطر بهشت را پاشیدند.جای همه ی شما سبز!

#پالند

#توصیف یک روز در ییلاق

#شهدا را با صلوات یاد کنیم

#سحرجلیلی