حالا من بیام و فقط بنویسم یا حسین استوری کنم شبهای محرم هی بگم خدایا به حق الحسین خو وقتی امام زمانم تنهاست و من کاری نمیکنم برای قلب پاره پاره اش و خودم خنجرم به قلبش استوری گذاشتنم چه دردی رو دوا میکنه ....وقتی بشینم دو دوتا چارتا کنم هی از حسابم کم کنه برسه به تهش که هیچیه به کی پناه ببرم غیر از خودش به که امید ببندم غیر از ارحم راحمینی اش .....حسینی باشیم حسینی نه هیئتی ...حسینی که باشیم الگو میشه حسین زندگی میشه بهشت ولی اگر هیئتی باشیم فقط مشکی بپوشیم انوقت به قول اقای بهجت حسین باید بشه منطق ما ....
