از آرایشگاه اومدم بیرون پا تند میکنم سمت خونه مامانم که کودکم را بردارم گوشیم پشت سر هم زنگ میخوره به سختی از کیفم بیرون میکشمش بله خودشه حضرت یار سلام میکنم سلام عزیزم بهتندی جواب میده معلوم هست کجایی ساعت هشته خب آمدم آرایشگاه کی گفت بری اونم اینهمه وقت زود برو خونه حتما شام هم نداری و بوووووووووووقققق چادرم را محکم تر میگیرم تا ابروهای تازه اصلاح شدم را کسی نبینه و تند تر میرم میرسم خونه مامان ...مامان زود بچمو بیار پایین برم مامان مهربونم مثل همیشه گوش به فرمان دل من هر چی اصرار میکنند که بمون راضی نمیشم اجازه ندارم زود میرم خونه و غذایی که ظهر برا شب آماده کردم رو گرم میکنم کلی به خودم و خونه میرسم البته تند تند ......صدای در اومد وارد شد سلام میکنم چقدر بد نگاه کرد حتی جواب سلام هم نداد سریع بساط شام را آماده میکنم غذاشو با اخم و تخم میخوره با بهانه های نمکش کمه نمکپاش کو چرا روغنش کمه و همه اینها بعدم دراز کش جلو تلویزیون و سرش تو گوشی ...میدونم با کی هست میدونم تمام این رفتار ها زیر سر اون فتنه هست حتی دوست ندارم صدای منو بشنوه چند بار هم گفته صدات بده البته وقتی ادا اطوار و عشوه ندارم و سر و ساده ام البته که صدام بده ..حتی نگاهمم نکرد با ی بغض فرو خورده بدون هیچ اعتراضی به اتاق میرم و با تمام افکار خوش و ناخوشم به خواب .....................................................................................................................امیدوارم که از خوندن این داستان لذت برده باشید این تنهاگوشه ای از یک زندگی بن بست هست و در اطراف ما خیلی از این دسته خانواده ها را مشاهده میکنیم کاش میشد کمکی به این دسته از بانوان سرزمینم بکنم