زن.......
این آفرینش ِ عشقولانه ی خدا
می دود
می رقصد
ومی پرد چو باد
می کشد دامنش به آب
روی ِ گستره ی خیال
روی ریزه های ناب
دی ماه
در بارش آرام تیز تیز
با برف
یا بی برف
آری زن
هم می پرد هم می آرامد
غنچه می شمارد وهی باز
تا ناکجای خیال خدا
پر می زند
تا آفتاب تا خورشید
می رقصد تا انتهای خواستن ِ چکه های بارشی بی انتها
با انعکاس خورشید روی خیال
زلف هایش روی شانه های باد
می رقصاند
می تکاند
خجالت می دهد باران
تصویر می کشد زمستان
مست می کند نقاش ِ آسمان
فراری می دهد ابر را
خیال را منقش می کند
روی پرچین های قدیمی روستا
جای پای ِ کفش های اوست
دامنش در باد می رقصاند خیال را
گاه می رقصاند خدا را
گاه می تکاند دامنش را روی پرچین های خانه ی خدا
صف می کشند فرشتگان
کف می زنند فرشتگان
این زن است
این فروخته تنهایی ِ غم است
میان ِ نقش های مانده در کتاب
این زن است وباز زن است
بانوی تمام قد آفرینش خدا
همچنان محکم چون عطسه های باد
رقصید ورقصید تا دی تا همیشه....
زن آرمیده در خیال هر نقاشی
که تواند کشید نقش دامنش اسطوره ای ست
گریه کردنش ویران می کند آبادی
میان تعهدش با خدا
هیچ تناقضی نیست
زن میعاد ِ تمام سخن های خداست ....??
مریم ملک آرا
پریا??
@pariyavadivaneashar
???????