ذهن مریض

راست راست تو خیابون راه میری بی کاابوس

ولی یهویی برگی میمونه زیرپای چپت و با یه ناله‌ی محزون عمرشو میده به پوکی..!

وقتی خم میشی و برگه رو نگاه میکنی میبینی یه جوری مرده انگاری اصلا زنده نبوده!!

چی میگفتم؟!

اهان.. برگ نباشید در زندگیتون پرواز کنید پربگیرید از دردی به لذتیو حتی بلعکس

دنبا دایره‌ی بسته‌ی خوشی و ناخوشیه(:

اینجا هیچی همیشگی نیست

پرنده باش.. یادت نره..

از توضیح و تفسیرها خسته شدیم دلمون یه نفر رو میخواد که از فاصله های متری هم راز چشم هامون رو بخونه خندهای دروغیمون رو باور نکنه به غم درونمون پی ببره سوال پیچمون کنه.. گیر بده.. سیم جین کنه..

ولی

ولی

نگذره!

رد نشه!

رهامون نکنه!

تو باید انتخاب کنی...به خودت بستگی داره!

اگه بد کسی انتخاب کردی بابت عشق هایی ک نثارش کردی و بعدها به این نتیجه رسیدی ذره ایی برای این عشق پاک ارزش قائل نبود

افسوس نخور

اره!

افسوس نخور

اونچیزی ک باید به زندگی ببخشی رو بخشیدی

هر تمرین از دوست داشتن روح و روان تو تازه تر میشه..!

چی از این بهتر؟!

گاهی ادم هایی هستند ک دوستمان ندارند اما دوستشان داریم..یا بلعکس

گاهی ادم هایی هستند ک باورمان دارند اما باورشان نداریم.. بازم بلعکس

گاهیی وقتهاهم ادم هایی هستند که هم دوستمان دارند هم باورمان..

اما با ما همراه نمیشوند

کسانی ک دوست داریم را گم میکنیم

کسانی ک دوست نداریم را در کوچه و خیابان میبینیم

شاید باید فهمید

تو خودت کاملی بی نیاز از قطعه های گم شده

تنهایی اغاز راه برایت دشوار است.. این رویش تنهایی برایت درناک است.. وداع با کودکی هم دردناک بود.. اماگریزی نیست!

خطم کلام:

تو اهسته بلند شو در راه بال و پرت زخمی میشود اما یاد میگیری از جادهای ناشناس نهراسی.. از نرسیدن نهراسی.. وتنها بروی و بروی و بروی...

واخر با تلافی تمام قوی بودن هاو پرنده بودن هاجایی میان مسیر مکث میکنی به انچه که هست اکتفا میکنی به حرمت هیچ قوی بودنی بیش از توان نخوای و بیش از اشتیاق نبلعی..!

به دیوار تکیه بزن نفسی راحت بکش و نگران هیییچ چیز نباش...