نمیدونم از کجا شروع کنم
نمیدونم باید از چی بگم
خیلی حرفا دارم ولی انگاری ندارم
مرزی بین دانستن و ندانستن
چم شده؟!
حال هیچیو و هیچ کسو ندارم، دوست دارم یه کسو بزنم، دوست دارم داد بزنم، دوست دارم بخوابم بلند شدم همه چی عوض شده باشه...
محتاجم به یکم دلگرمی یکم دلداری یکم نصیحت یا شایدم یکم محبت(:
هرجا تنهاییه گویا منم سهیمم در همان نقطه
یه تنوع میخوام!چیز زیادیه؟
یکم توجه!چیز زیادیه؟
اره تو این دوران و تو این نسل آره اینا که من میخوام خیلی بیشتر از حدم زیادیه
میخوام اعتماد کنم ولی گرگ و بره نمیشناسم
ولی باید برام فرقی نکنه چون چیزی واسه باختن وسط نيست!
به قول یکی از بهترینام وقتشه درو کلن بزنیم بشکونیم(:
حال من همان حال تگرگیست.
زمستونی که بهارع...!
