درونم آتشیست که برافروختن میخواهد
درونم سیلیست که جاری شدن میخواهد
نه این آتشم خاموشی دارد و نه این سیلِ عظیمم آرام و قراری دارد
آه! درونم میسوزد و کاری ز دست این سیل بر نمیآید
آه این سیل میخواهد که دنیا را بردارد و هنوز در سینه زندانیست و زندانبانش زا میآزارد
این آتش و این آب در جنگند و درونم رو به نابودیست
هیهات!
کاش میشد، کاش میشد این وجودم بی وجود میشد، نیست میشد، هیچ میشد
بار دگرم خدا آب و گلی میسرشت
شاید، شاید این غمم خاموش میشد
شاید این اشکم خشک میشد
مرداد ۴۰۴

مهدیه