تنهایی

هر چه با تنهایی من آشناتر می شوی

دیرتر سر می زنی و بی وفاتر می شوی

هر چه از این روزهای آشنایی بگذرد

من پریشان تر ، تو هم بی اعتناتر می شوی

من که خرد و خاکشیرم ، این تویی که هر بهار

سبزتر می بالی و بالا بلاتر می شوی

مثل بیدی زلف ها را ریختی بر شانه ها

گاه وقتی در قفس باشی رهاتر می شوی

شعر از حامد عسگری