📖 رمان: «صدای سکوت 🌙
پارت ۷ (از زبان لیا)
همه خواب بودن... فقط من بیدار بودم.
قلبم تند میزد، اونقدر تند که حس میکردم هر لحظه ممکنه از سینهم بیرون بزنه.
دستهام میلرزیدن، ولی نمیخواستم بیشتر از این بمونم.
دیگه نمیتونستم اون دیوارها رو تحمل کنم، دیوارهایی که بوی فریاد و بیاعتمادی میدادن.
وقتی پام رو از پنجره بیرون گذاشتم، یه لحظه حس کردم دارم میافتم، اما همون سقوط، اولین پروازم شد...
زمین سرد بود، مثل قلب کسایی که باید پناهم میدادن ولی منو قضاوت کردن.
راه افتادم. نمیدونستم کجا برم. فقط میدونستم باید دور بشم... از اون خونه، از اون خاطرهها، از اون درد.
باد توی صورتم میپیچید، اشکهام خشک شده بودن، اما دلم هنوز خیس بود.
تو خیابونای تاریک، چند تا نگاه سنگین روم بود، ترسیدم...
اما بازم رفتم.
خسته بودم، گرسنه بودم، ولی نمیخواستم برگردم.
یه لحظه ایستادم، به آسمون نگاه کردم و گفتم:
«خدایا... من تنهام، ولی قویام. فقط کمکم کن راه رو پیدا کنم.»
اون شب، روی یه نیمکت پارک خوابیدم.
با صدای سگای ولگرد، با ترس از هر سایه، ولی با یه حس تازه تو دلم...
یه چیزی مثل امید.
شاید هنوز یه جایی باشه، یه نوری، یه راهی برای من.
اون شب تموم شد، ولی یه شروع بود... شروع دختری که قراره از خاکسترش دوباره بلند شه.
و من، لیا... قسم خوردم روزی فریادم رو همه بشنون.
#رمان #داستان #نویسنده #زهرا_سالاری