📖 رمان: «صدای سکوت»🌙
پارت ۲۲ (از زبان لیا)
چند روز بعد، دوباره به کلانتری رفتیم.
حس عجیبی داشتم؛ ترس و امید با هم قاطی شده بودن، ولی یه چیزی تو دلم میگفت امروز فرق داره.
سعید پرونده رو باز کرد و گفت:
ـ لیا، نگاه کن. مدارکی که جمع کردیم، با حرفای کامران مطابقت نداره. چند نفر از همسایهها و هممدرسهایها شهادت دادن که اون شبها کامران به طور مشکوک رفت و آمد داشت و رفتارهاش غیرطبیعی بود.
دستام لرزید وقتی همه چیز رو ورق میزدم.
هر مدرک مثل یه تکهی گمشدهی پازل بود که تصویر واقعی رو نشون میداد.
ـ سعید… یعنی بالاخره میتونیم ثابت کنیم؟
ـ هنوز کامل نیست، ولی شکاف تو دفاعش بزرگتر شده، گفت با اطمینان.
اون لحظه قلبم تند زد و اشکام جمع شد.
نسرین کنارم ایستاده بود، دستم رو گرفت و لبخند زد:
ـ داری میبینی لیا؟ هر حقیقتی حتی اگه سالها پنهون بمونه، روزی آشکار میشه.
سعید پرونده رو بست و گفت:
ـ حالا مرحلهی بعد، احضار دوبارهی شاهدها و آماده کردن مدارک بیشتره. وقتی همه چیز کامل باشه، هیچ راهی براش نمیمونه.
شب که برگشتیم خونهی نسرین، دوباره دفترم رو باز کردم و شروع کردم نوشتن. نوشتن هر لحظه ی این روزها، هر اشک و لبخند،
رمان #داستان #نویسنده #زهرا_سالاری
نوشتن هر لحظهی این روزها، هر اشک و لبخند،