📖 رمان: «صدای سکوت»🌙
پارت ۲۰ (از زبان لیا)
صبح زود بود که سعید با یه پوشهی بزرگ وارد شد و گفت:
ـ بیا بیا نگاه کن، لیا… یه پیشرفت داریم.
قلبم تند زد.
ـ پیشرفت؟ یعنی چی؟
با لبخند آرومی گفت:
ـ چند نفر از همسایهها و هممدرسهایها شهادت دادن. حرفات رو تایید کردن. حتی مدارک پزشکی که جمع کردیم، روند رو قویتر کرده.
دستام میلرزید وقتی برگهها رو ورق میزدم.
هر خط، هر مهر، هر امضا، یعنی یه قدم به عدالت نزدیکتر.
حس کردم سالها بار سنگین روی دوشم کمکم سبک میشه.
نسرین کنارم نشسته بود، و بدون هیچ کلامی فقط لبخند میزد.
ـ میبینی لیا؟ گفت: «تو تنها نیستی.»
با خودم فکر کردم:
سالها سکوت کردم، از همه فرار کردم، ولی حالا… حالا قدرت دارم. قدرت برای حرف زدن، برای مبارزه، برای زندگی.
سعید پرونده رو بست و گفت:
ـ بیا جلو. قدم بعدی حساستره، اما تو قویتر از هر چیزی هستی که فکرشو میکردی.
برای اولین بار بعد از سالها، یه حس آرامش عجیب داشتم.
نه فقط به خاطر اینکه حقیقت داره روشن میشه،
بلکه چون فهمیدم… من میتونم از زخمها و ترسها، یه زندگی. بسازم
#رمان #داستان #نویسنده #زهرا_سالاری بسازم.