رمان: «صدای سکوت»🌙
پارت ۲۸ (از زبان لیا)
هوای عصر بوی بارون میداد، اما توی دلم فقط بوی اضطراب پیچیده بود.
روبروم روی میز، برگهای بود که اسم “محمود خادمی” روش نوشته شده بود؛ کسی که پشت توقف پرونده من پنهون شده بود.
سعید روبهروم نشست.
ـ لیا، باید با دقت حرکت کنیم. این آدم نفوذ زیادی داره.
ـ پس باید جایی رو پیدا کنیم که ردشون رو ثابت کنه، گفتم.
نسرین لپتاپش رو باز کرد.
ـ من از یه مسیر غیررسمی وارد سیستم پیمانکاری شدم. ببین…
صفحه پر از اسناد و پیامهای اداری بود. وسطش یه نامه بود با امضای خادمی و مهر شرکت “سپهر سازه”، همونجایی که کامران کار میکرد.
سعید خم شد و گفت:
ـ صبر کن… این پیوست رو ببین.
یه فایل صوتی بود.
پخشش کردیم. صدای مردی اومد که گفت:
ـ آقای خادمی، پرونده اون دختره هنوز بازه.
و صدایی شبیه به خادمی جواب داد:
ـ بگید متوقفش کنن، تا وقتی من نگفتم پیش نره. کامران نباید آسیب ببینه.
نفسهام برید.
سعید سریع فایل رو ذخیره کرد و گفت:
ـ این همون چیزیه که لازم داشتیم. مدرک مستقیم از دخالت خادمی.
چند لحظه سکوت افتاد.
من به صدای ضبطشده زل زده بودم و حس میکردم دوباره همه چیز واقعی شده.
اینبار نه فقط برای خودم، برای تموم کسایی که به خاطر ترس، سکوت کردن.
ـ حالا باید چیکار کنیم؟ پرسیدم.
سعید جواب داد:
ـ باید این فایل رو مستقیم بدیم به بازرسی کل استان. ولی لیا… باید آماده باشی. از این لحظه به بعد، ممکنه هر کاری برای ساکت کردنت بکنن.
من لبخند زدم.من از سکوت خسته ام سعید، حالا نوبت اوناست که بترسن
#رمان #داستان #نویسنده #زهرا_سالاری
ـ من از سکوت خستهام، سعید. حالا نوبت اونهاست که بترسن