💠 دروازههای پنهان ❌– پارت آخر
(از زبان آریانا)
نام پارت: آخرین نگهبان
سالها گذشته.
دهکده دوباره ساخته شده، بچهها در کوچه میدَون و مردم از “زمان تاریکی” فقط توی قصهها حرف میزنن.
اما هر شب، وقتی ماه بالا میآد، هنوز اون نور آبی کمرنگ از بالای تپه دیده میشه.
من، آریانا، حالا آخرین نگهبانم.
دفتر پدرم رو پیدا کردم، همون که دربارهی دروازهها نوشته بود.
توش یه جمله بود که هیچوقت نفهمیده بودم تا امروز:
> “دروازهها بسته میشن، اما نگهبانان هرگز نمیمیرن، فقط تغییر چهره میدن.”
فهمیدم که نگهبانی فقط بستن در نیست…
یعنی حفظ تعادل بین نور و تاریکی، بین گذشته و حال.
یعنی باور اینکه حتی اگه جسمی بره، روحش همیشه هست.
امشب، برای اولین بار بعد از پنجاه سال، رفتم بالای تپه.
سنگ هنوز سر جاشه، اما نورش کمتر شده.
دستمو گذاشتم روش و آروم گفتم:
– حالا دیگه نوبت منه، کیان.
باد وزید، و صدایی خیلی آرام از بین درختها گذشت:
> «دروازههای پنهان… دیگه بسته موندن.»
لبخند زدم.
چشمهام رو بستم.
نور کمکم خاموش شد، و دنیا بالاخره آرام گرفت.
پایان 🌙
#رمان #رمان #داستان #نویسنده #زهرا_سالاری