💠 دروازههای پنهان❌ – پارت ۲۵
(از زبان آریانا)
قدم گذاشتیم داخل دروازه.
اولش فکر کردم همهچیز تموم شد، ولی اشتباه میکردم… تازه شروع شده بود.
نور ناگهان خاموش شد و من خودمو تو یه فضای بیرنگ دیدم.
هیچ صدا، هیچ بویی، هیچ نشانهای از زندگی نبود. فقط یه مه غلیظ که از دور صداهایی رو در خودش میبلعید.
کیان گفت:
– مراقب باش. هر چیزی که اینجا میبینی، واقعی نیست. دروازه ذهن رو آزمایش میکنه.
ناگهان صدایی شنیدم. صدای خودم… ولی قدیمیتر.
– آریانا… تو باعث شدی همهچیز از بین بره.
برگشتم.
خودِ کوچیکترم اونجا بود — همون دختری که از دیوار میترسید و دنبال حقیقت نبود.
چشماش پر از ترس بود.
گفتم:
– تو فقط یه تصویر از گذشتهای. من دیگه اون آدم نیستم.
اما اون لبخند زد و گفت:
– اگه نیستی… پس چرا هنوز ازش میترسی؟
کیان فریاد زد:
– نذار لمسَت کنه، آریانا! اگه نزدیکت بشه، ذهنت رو میگیره!
ولی دیر شده بود.
دستش رو دراز کرد و انگشتاش به پیشونیم خورد…
و در همون لحظه، همهی خاطرات پنهان مثل طوفان برگشتن.
دیدم پدرم، مادرم، و اتاقی تاریک پر از نمادهایی روی دیوار…
و در میونش، من و کیان — دو کودک، جدا از هم، چون «دروازهها» نباید با هم خون باز میموندن.
صدای مادرم در ذهنم پیچید:
> «یکی باید محافظ باشه، یکی باید قربانی.»
#رمان #رمان #رمان #داستان #نویسنده #کتاب #زهرا #سالاری