💠 دروازههای پنهان ❌– پارت ۲۸
(از زبان آریانا)
راه برگشت رو بلد نبودم، اما پاهام خودشون میرفتن.
از لای درختهای خشک و زمینهای ترکخورده رد شدم تا بالاخره به مسیر سنگی پایین تپه رسیدم.
اونجا… دهکده.
اما یه چیزی فرق داشت.
خونهها عوض شده بودن، درختها بزرگتر، و حتی بوی هوا هم غریبه بود.
به سمت اولین خانه رفتم.
دختری که در رو باز کرد، منو با تعجب نگاه کرد و گفت:
– شما… از کجا اومدی؟
گفتم:
– من از همینجام… از دهکدهی کاهار. مادرم اینجاست؟
دختر عقب رفت و پیرزنی رو صدا زد.
وقتی اون پیرزن اومد و به من نگاه کرد، نفسم برید.
چشمهاش همون رنگ چشمهای مادرم بود… ولی پر از چین و خستگی.
آروم گفت:
– آریانا؟! نه… نه ممکن نیست…
قلبم تند زد.
– منم، مادر… من برگشتم.
اشک از چشمهای پیرزن جاری شد.
– پنجاه سال گذشته، دخترم… پنجاه سال!
قدمهام سست شد.
زمان، اونطرف دروازه فرق داشت. برای من چند ساعت بود، برای دنیا پنجاه سال.
نگاه کردم به آسمون، جایی که نور آبی هنوز خیلی دور سوسو میزد.
زیر لب گفتم:
– پس اون واقعاً منو نجات داد…
#رمان #رمان #رمان #داستان #نویسنده #زهرا_سالاری