
جیوه قرمز یا سیماب یکی از ترکیبات جیوه و در واقع اکسید جیوه است که در مجاورت اکسیژن ایجاد می شود. جیوه قرمز مانند سایر ترکیبات جیوه یک ماده سمی است و علیرغم ادعاهای موجود هیچ اثر شفابخشی ندارد و مصرف آن منجر به مسمومیت خواهد شد.
جیوه تنها عنصری است که در دمای اتاق به صورت مایع است و به همین دلیل از آن در ساخت دماسنج ها استفاده می شود. جیوه یک عنصر بسیار سمی است که گفته می شود در گذشته دانشمندان آنرا تبدیل به یک ترکیب غیر سمی کرده اند که پادشاهان مصر برای حفظ سلامتی از آن استفاده می کردند.
این مسئله در حد افسانه است و دانشمندان زمان ما با وجود این همه پیشرفت علم و تکنولوژی تاکنون نتوانسته اند ترکیبی غیر سمی و شفابخشی از ترکیبات جیوه تهیه کنند. ولی این ترکیب در صورت تولید قطعا مصارف دیگری به جز خوراکی خواهد داشت. با این مقاله از سایت نشریه جهان شیمی فیزیک جهت آشنایی بیشتر با کاربرد و قیمت خرید و فروش جیوه قرمز ما را همراهی کنید.
قیمت خرید و فروش جیوه قرمز به دلیل شایعات فوق بسیار بالاست و برخی با ترفند شفابخشی اکسید جیوه قرمز رنگ را به قیمت بسیار بالا به افرادی که به دنبال این ماده افسانه ای هستند ، می فروشند. در حال حاضر خرید و فروش این ماده قاچاق محسوب می شود و قیمت هر کیلو گرم جیوه قرمز حدود ۵۰۰ میلیون دلار است!

این ترکیب به معنای واقعی وجود ندارد و همانطور که ذکر شد برخی از ترکیبات جیوه ممکن است با واکنش های ساده و طبیعی به رنگ قرمز یافت شوند. به عنوان مثال اکسید جیوه یکی از ترکیبات قرمز رنگی است که اغلب به جای جیوه قرمز افسانه ای فروخته می شود. یکی دیگر از ترکیبات قرمز رنگ جیوه مرکوری یدید (α-HgI2) است که بسیار سمی است .
شنگرف یا سینابر (Cinabre) ترکیب قرمزی با فرمول شیمیایی HgS است که مانند سایر ترکیبات جیوه بسیار سمی است . فولیمنات جیوه(Hg(CNO)2) یک ماده قرمز رنگ دیگر است که به عنوان ماده انفجاری در مهمات مورد استفاده قرار می گیرد.
هیچیک از ترکیبات فوق ماده افسانه ای نیستند بلکه مانند سایر عناصر از ترکیب جیوه با مواد دیگر تولید می شوند و ممکن است برای مقاصد مختلف مورد استفاده قرار گیرند.
گفته می شود جیوه قرمز یکی از ایزوتوپ های جیوه و مایعی با چگالی بسیار بالا حدود ۲۰.۲ گرم بر سانتی متر مکعب است و قدرت انفجاری بالایی در ترکیب با سایر مواد ایجاد خواهد کرد. کاربرد اصلی این ترکیب به عنوان حلال برای اورانیوم ۲۳۵ و فرآیند ذخیره سازی اورانیوم رادیواکتیو ۲۳۵ است. این ایزوتوپ قابلیت انفجار ندارد ولی می تواند به عنوان منبع نوترون هایی بکار رود که برای ساخت بمب اتم استفاده می شوند.