من گاهی خود را اسیر زندان ذهن خود کرده بودم آنقدر مغزم را در هم می فشردم تا خفه شوم ب خودم مهلت و زمان نمی دادم خود را آزادانه رها نمی کردم به اشتباه آرامش روان خود را برهم میزدم تا آرامش لحظات. آری کسی نمیداند در وجود ذهن من چی می گذرد من خود را در زندان ذهن خود اسیر کرده بودم و خود زندان بان آن بودم یک نوری را در درون خود حفظ میکنم می خواستم فقط خود از دل و ذهن خود با خبر باشم اهمیتی ندارد آنها مرا دوست خواهند داشت یا خیر من ب تنهایی کافی بودم✍🏻
