شعر

اگر سنگین دلِ من را غمت آزرده، عیبی نیست
بلای نا مداوا بر سرم آورده عیبی نیست

دلم در راه عشقت گر شکسته، زخم دیده، یا
اگر از پشت، چاقوی خیانت خورده عیبی نیست

تو رفتی، بعد بارانِ جدایی، آفتِ هجران
امیدِ سبز باغِ سینه را پژمرده عیبی نیست

میانِ تُنگ عشقت گیر کردم در پیِ وصلت
اگر دیدی یکی در تُنگ، عشقت، مرده عیبی نیست

دلم، جانم، نفس هایم، تمامم را که بخشیدم
حلالت باد گر دردت مرا افسرده عیبی نیست

مرا تنها نه، حتی گر تمامِ خاطراتم را
یکی با خواب مصنوعی زیادت برده عیبی نیست

ارشان ارشیا