خدایا شکرت،وای خیلی خوشحالم
امروز بعد ۵سال بالاخره دارم به آرزوم میرسم
بعد ۵سال سرکوفت شنیدن از اطرافیان که بابا ولش کن خودتو علاف کردی،۵سال بد رفتاری مدیرم که گاهی اوقات از وسط مسافرت میکشوندم سر کار،بعد ۵سال کار ۱۲ ساعتی و حقوق ناچیز و خرج نکردنش،بعد این همه سختی دارم به آرزوم میرسم
بالاخره دارم دفتر خودمو راه میندازم،آره دفتر بیمه خودمو
اما...
به قول معروف واسه ما بدبخت بیچاره ها از زمین و آسمون میباره
هر چی داشتم و نداشتم با وامی که گرفتمو دادم به پول پیش مغازه،دیگه چیز زیادی ته کارتم نمونده،دوباره حرفای همه اومد تو ذهنم،تو نمیتونی،کار تو نیست،اگه از اول میرفتی دنبال یه کار خوب الان حقوق درست و حسابی داشتی حداقل،اما من نمیخواستم تا آخر عمرم مث پدرم چشمم به دست کس دیگه ای باشه که هر وقتم دلش نخواست بندازتم بیرون،من میخواستم سختی هایی که تو خونه پدرم کشیدیم تو زندگی خودم نکشم اما من...
انگار همه چیز تموم شده بود،۵سال آرزو و خودمو تو بالاترین نقطه دیدن،۵سال نقشه کشیدن واسه همچین روزی،آره تموم شده بود دیگه پولی نمونده بود واسه تجهیز دفتر،وقتی یه دور تو بازار زدم فهمیدم با پول من یک چهارم اون وسیله ها رو هم نمیدن...
حالم خوش نبود،دوستم زنگ زد،حالمو پرسید،جالب نبودم،خودش متوجه شد،سریع گفت میام دنبالت بریم یدور بزنیم داشتم میگفتم که ن حال ندارم که یهو وسط حرفم گفت یه ربع دیگه پایینم و قطع کرد
حاضر شدم و رفتم پایین،اومده بود،نشستم تو ماشین
بدون اینکه حرفی بزنه گازشو گرفت و رفت سمت بستنی فروشی،۲تا بستنی گرفت
بعد از اینکه بستنی رو خوردیم گفت خب حالا بگو چته
با بی حال گفتم هیچی
گفت عین آدم جواب بده چته؟
بعد یکم ناز کردن جوابشو دادم و قضیه رو توضیح دادم
یهو زد زیر خنده،قهقهه میزد
وسط خنده هاش گفت یه بستنی واسه این من حروم کردم
خاک تو سرت
خب اینکه غصه نداره،چاره داره خره
گفتم چارش پوله،پول داری؟
گفت ن بابا
گوشیشو در آورد گفت بیا تا بهت بگم
اولین بار دیوارو تو گوشی اون دیدم
گفتم این چیه واسم توضیح داد و گفت که چن تا وسیله واسه خونشون و حتی همین ماشینم از دیوار گرفته
گفتم از همین برنامه،،گفت آره
باورم نمیشد وقتی قیمتا رو گفت
مگه میشه این قیمتا،امکان نداره
چن تا وسیله ای که میخواستمو بهش گفتم واسم دنبالش گشت،چن تاشو پیدا کرد،عکسشون که خیلی خوب بود بنظر نمیرسید دست دوم باشن،قیمتشونو که دیدم شوکه شدم
مگه میشه من همینو نو پرسیده بودم چند برابر این قیمت،گفتم باورم نمیشه که گفت بیا یکیشو زنگ بزنیم و بریم ببینیم،قبول کردم،زنگ زدیم و آدرس گرفتیم
وقتی رسیدیم و از نزدیک دیدمش دوباره تعجب کردم،وقتی دوباره قیمتشو پرسیدم هاج و واج موندم
به طرف گفتم مشکلی داره مگه میخواید بفروشید؟گفت ن والا چون نیاز ندارم و جا هم ندارم به کارم نمیاد
همونجا خریدمش یادمه اولین خریدم یه صندلی بود یک چهارم قیمت نو
وای خدا باورم نمیشد،دوباره داشتم به آرزوم نزدیک میشدم،دوباره داشتم رویاهامو تصور میکردم
با دوستم کارمون شده بود تو دیوار چرخیدن و پیدا کردن وسایل دفتر
دونه دونه پیدا میکردیم و میاوردیم
از هر کسی خرید میکردیم علت فروششو میپرسیدم،برام جالب شده بود که مردم چرا وسایل به این خوبی رو انقدر ارزون میفروشن،جالب بود هر کسی یچیزی میگفت(لازم ندارم،جامو گرفته،دارم مهاجرت میکنم،دفترمو جمع کردم،تو انباری بود و ....)
بعد چند روز تجهیزات دفتر تکمیل شد
به لطف دوستم و دیوار عزیز با پولی که داشتم و کمی هم کمک دوستم دفترو افتتاح کردیم
الانم من یه کسب و کار دارم برای خودم با تلاش چند ساله خودم و کمک دیوار که الان مث یه دوست قدیمی شده برام و هر چیز تو این سال ها میخواستم از دیوار خرید کردم و اگه هم نیاز نداشتم همونجا فروختم
گاهی اوقات بدون دلیل میرم توش و میچرخم و این برام لذت بخشه
واس همینه که میگم دوست دارا و ندار...
تولدت مبارک رفیق قدیمی