
چند وقت پیش همراه خانواده تصمیم گرفتیم برای چند روز به شمال کشور سفر کنیم. از آنجایی که محل زندگی ما مشهد است، سفرمان را از مشهد شروع کردیم. مسیر نسبتاً طولانی بود و بیشتر زمان روز را در راه بودیم، اما چون قرار بود از چند شهر و جاذبه طبیعی دیدن کنیم، مسیر برایمان خستهکننده نبود. در طول راه چند بار برای استراحت توقف کردیم و بعد از چند ساعت رانندگی به اولین مقصد خودمان، یعنی پارک ملی گلستان، رسیدیم.
پارک ملی گلستان یکی از معروفترین مناطق طبیعی ایران است و به دلیل تنوع گیاهی و جانوری، اهمیت زیادی دارد. این پارک قدیمیترین پارک ملی ایران هم محسوب میشود. وقتی وارد جنگل شدیم، اولین چیزی که توجهم را جلب کرد، تفاوت آبوهوا با مشهد بود. هوا خنکتر و مرطوبتر بود و همین باعث میشد قدم زدن در جنگل لذتبخش باشد. درختان بلند و سرسبز، صدای پرندگان و سکوت طبیعت، فضای آرامی ایجاد کرده بودند. مسیرهای جنگلی تمیز و زیبا بودند و هر قسمت از جنگل منظره متفاوتی داشت.
مدتی در جنگل قدم زدیم و از طبیعت آنجا لذت بردیم. در بعضی قسمتها نور خورشید از بین شاخههای درختان عبور میکرد و منظره قشنگی به وجود آورده بود. در طول مسیر چند عکس هم گرفتیم تا خاطره این سفر برایمان بماند. حضور در چنین محیطی باعث شد برای چند ساعت از شلوغی شهر و کارهای روزمره فاصله بگیریم. هوای پاک و آرامش جنگل واقعاً حس خوبی داشت و زمان خیلی زود گذشت.
بعد از اینکه از پارک ملی گلستان خارج شدیم، مسیرمان را به سمت بابلسر ادامه دادیم. هرچه به شمال نزدیکتر میشدیم، تغییر آبوهوا بیشتر احساس میشد. درختان و فضای سبز کنار جاده بیشتر شده بود و همین باعث میشد مسیر جذابتر به نظر برسد. بعد از رسیدن به بابلسر، اولین جایی که رفتیم ساحل دریا بود.
دریای خزر از نزدیک منظره زیبایی داشت. صدای موجها، هوای مرطوب و نسیمی که از سمت دریا میآمد، فضای آرامی ایجاد کرده بود. مدتی کنار ساحل قدم زدیم و فقط به منظره دریا نگاه میکردیم. بعضی از خانوادهها مشغول بازی بودند و عدهای هم روی ساحل نشسته بودند و از هوای خوب استفاده میکردند. ما هم کمی روی شنهای ساحل نشستیم و استراحت کردیم.
یکی از قسمتهای جالب بابلسر برای من، آرامشی بود که کنار دریا احساس میشد. لازم نبود کار خاصی انجام بدهیم؛ فقط تماشای موجها و شنیدن صدای آنها کافی بود تا خستگی مسیر کمتر شود. بعد از کمی پیادهروی، چند عکس یادگاری گرفتیم و از فضای ساحل استفاده کردیم. بابلسر شهر تمیزی بود و فضای آن برای مسافران مناسب به نظر میرسید.
بعد از استراحت در بابلسر، برای ادامه سفر آماده شدیم تا از دیگر جاذبههای شمال هم دیدن کنیم. مقصد بعدی ما جنگل نور بود که همیشه درباره زیبایی آن شنیده بودم و دوست داشتم از نزدیک آن را ببینم،بعد از اینکه از بابلسر خارج شدیم، به سمت جنگل نور حرکت کردیم. مسیر جاده از میان طبیعت سرسبز میگذشت و هرچه جلوتر میرفتیم، تعداد درختان بیشتر میشد. وقتی به جنگل نور رسیدیم، متوجه شدم چرا این منطقه تا این اندازه بین گردشگران شناخته شده است. این جنگل یکی از بزرگترین جنگلهای طبیعی شمال ایران است و درختان بلند و قدیمی آن فضای بسیار زیبایی به وجود آوردهاند.
هوا در جنگل نسبت به بیرون خنکتر بود و رطوبت آن کاملاً احساس میشد. در مسیرهای جنگلی قدم زدیم و از طبیعت اطراف لذت بردیم. صدای پرندگان و حرکت آرام برگهای درختان با وزش باد، فضای دلنشینی ایجاد کرده بود. در بعضی قسمتها نور خورشید از میان شاخههای درختان عبور میکرد و روی زمین میتابید که منظره زیبایی به وجود آورده بود. هر طرف که نگاه میکردیم، فقط درخت و فضای سبز دیده میشد.
مدتی را در جنگل گذراندیم و فرصت خوبی بود تا کمی استراحت کنیم و از هوای پاک استفاده کنیم. در طول مسیر چند عکس هم گرفتیم تا خاطره این بخش از سفر را ثبت کنیم. چیزی که بیشتر از همه توجهم را جلب کرد، آرامش جنگل بود. با وجود اینکه مسافران دیگری هم آنجا بودند، باز هم محیط آرامش خودش را حفظ کرده بود و حس خوبی به آدم منتقل میکرد.
بعد از بازدید از جنگل نور، به سمت آبشار شیرآباد حرکت کردیم. مسیر رسیدن به آبشار از میان طبیعت میگذشت و برای رسیدن به آن باید بخشی از راه را پیاده طی میکردیم. در طول مسیر، درختان، گیاهان و صدای آب باعث میشد مسیر خستهکننده نباشد. هرچه جلوتر میرفتیم، صدای آبشار واضحتر شنیده میشد و این نشان میداد که به مقصد نزدیک شدهایم.
وقتی به آبشار شیرآباد رسیدیم، منظره آن بسیار زیبا بود. آب از ارتفاع به پایین میریخت و اطراف آبشار کاملاً سرسبز بود. هوای کنار آبشار نسبت به جاهای دیگر خنکتر بود و صدای ریزش آب فضای آرامی ایجاد کرده بود. مدتی کنار آبشار نشستیم، استراحت کردیم و از منظره آن لذت بردیم. آب زلال و طبیعت اطراف، این مکان را به یکی از زیباترین قسمتهای سفر ما تبدیل کرده بود.
در اطراف آبشار افراد زیادی برای گردش آمده بودند. بعضیها مشغول عکاسی بودند، بعضیها کنار آب نشسته بودند و بعضی دیگر در حال پیادهروی بودند. ما هم بعد از کمی استراحت، چند عکس یادگاری گرفتیم و از هوای خنک آنجا استفاده کردیم. بودن در چنین محیطی باعث میشد آدم برای مدتی از شلوغی زندگی روزمره فاصله بگیرد و فقط از طبیعت لذت ببرد.
بعد از اینکه زمان نسبتاً خوبی را در کنار آبشار گذراندیم، کمکم برای برگشت آماده شدیم. با اینکه دوست داشتیم بیشتر آنجا بمانیم، اما باید مسیر برگشت را هم در پیش میگرفتیم. قبل از حرکت، یک بار دیگر به منظره آبشار نگاه کردم و با خودم فکر کردم که دیدن چنین جاهایی باعث میشود آدم بیشتر قدر طبیعت کشورش را بداند. بعد از آن، مسیر برگشت را آغاز کردیم تا به سمت مشهد حرکت کنیم.