آغاز همیشه تولد نیست اغاز یک شروع نو و امیدوار است که لبریز از هیجان و حس بود است
همیشه به دنبال این هستیم که از کجا آمده ایم و به کجا میرویم . ، عموما انسانهایی که کمی روشنبینی و نگاه عاقل اندیش در باره تولد و حیات و زندگی دارند به دنبال مفهوم زندگی و هدف از خلقت و پایان کجاست و چه میشود هستند . من به شخصه خیلی به این موضوع فکر میکنم که قرار تهش چی بشه .، این فکر که معنی خوبی و پدی جگونه قابل درکه ، اینکه واقعا معنی بدی بد بودنه ، و یا خوبی همین چیزیست که فکر غالب مردمه . نمیدونم واقعا ، آنقدر تناقض و تضاد در واقعیت و باورها و گفتها و یا خوانده ها هست که دیگه نمیتونم تشخیص بدم چی درسته چی غلط . خیلی دوست دارم با کسانی که در این زمینه فکر میکنند و اهل مباحثه هستند حرف بزنم . یکی از بزرگترین تضادها اینجاست که این سوال برای دندان سالم پیش آمد که مگر دندان خراب چه کرده بود که دورش را طلا گرفتند . و یا اینکه اکثر ما ها حتما خواهر یا برادر داریم و عموما در هر خانواده ای ممکنه بچه ای باشه که کمی خانواده رو به واسطه کارهایش آزار بده و همه ازش شاکی باشند . اما میبینیم به کسی که بیشتر از همه توجه میشه همان فرزند تا خلفه، اونی که بهش بیشتر توجه و حمایت میشه آنی هست که بیشتر خسارت میزنه و بیشتر اذیت میکنه . چرا ؟ واقعا جرا باید اینجوری باشه . اینو توی جامعه بزرگتر هم تامیم میدم میبینیم که اونجا هم همینطوره . آنهایی که با من موافقند بیان درباره اش بحث کنیم