بهار ( فائزه)حیدری

به سرزمین تنهایی سفر کرده ام ، و حال پشیمانم
به دنبال پله ای برای برگشت میگردم ، پله ای که مرا به همان شهر عشق ، خنده ، صلح و دوستی برگرداند
به اطرافم مینگرم، هیچ کس را نمی‌بینم ..... من تنهای تنها مانده ام
درختی با میوه های درشت و خوشرنگ در سمت راستم است
دلم میخواهد یکی از آنها را بچینم و بخورم تا دیگر صدای قار و قور شکمم را نشنوم ....
اما تنهایی چیزی از گلویم پایین نمیرود
تخت خوابی در وسط حیاط است
خسته ام
اما از خوابیدن هایی هم که بعدش قرار است بیدار شوم خسته تر ام
پنجره ای گرد و غبار گرفته را میبینم ! دوست دارم تمیزش کنم تا از داخل هم بتوانم ماه را ببینم
اما از دیدن چیزی که نمی‌توانم بدستش آوردم دل شکسته ام
ماشینی که سقفش خانه ی پرنده ها شده و به ساعت ها تعمییر نیاز دارد ، کنار در است
اما من ابزاری برای تعمییر و روشن کردنش ندارم !
من در سرزمین تنهایی گیر افتاده ام ....
پله ای در سمت چپ قرار دارد که در کل با یک میله ی آهنی زنگ زده نگه داشته شده ، این بار می‌خواهم ریسک بالا رفتن از آن را بپذیرم
زنده ماندن برایم مهم نیست ، اما دلم میخواهد بعد از بالا رفتن از آن پله آنطور که میخواهم زندگی کنم ......
بهار ( فائزه )حیدری