مقالات کوتاه و بلند
بچه که بودم برادرم یه پسرلاغر مردنی بود که تابستون هاش رو با پسرهای فامیل میگذروند. یه گروه از پسرهای بین 12تا14 سال که همگی خیلی کثیف و چرک بودن. البته به جز پسرعمه م اون تمیز بود واز همه هم مودب تر بود.
برادرم به عشق رفتن به آبادان (محل زندگی پسر عمه م ) با اون بیشتر گرم میگرفت و دوست تر بود. خلاصه اینا باهم رفت و آمد پیدا میکنن و هر دو, سه هفته یکبار یا برادرم آبادان بود یا پسر عمه م میومد اهواز. توی این رفت و آمدها از هم دیگه خیلی چیزا یاد گرفتن. یکی از مهم ترین و برای من تاثیر گذار ترین چیزایی که برادرم از پسر عمه مون یاد گرفت سلیقه و تیست موسیقی بود ؛ که البته پسر عمه م هم از عموش تاثیر گرفته بود.
خلاصه این دو نفر خیلی باهم موسیقی و آهنگ رد و بدل میکردن. این برای منی که تا قبل از اون فقط آهنگ فارسی گوش میدادم خیلی جالب بود. یه سری آهنگ خارجی که خواننده های حتی جالب تری هم داشت. خواننده هایی مثل انریکه،شکیرا، مایکل جکسون، بریتنی، ریانا و یه عالمه خواننده دیگه. این یه فرصت جدید و یه دنیای جدید بود برای من و من عاشق این دنیای جدید و پرزرق و برق شدم و دل کندن ازش برام خیلی سخت شده بود. من هیچی از اون آهنگ ها نمی فهمیدم ولی مصمم بودم که یه روز حتما متوجه میشم چی میگن باید برم یاد بگیرم.
وقتی اول راهنمایی رفتم و سرکلاس زبان مینشستم قشنگ حس میکردم چطور دارم کوچولو کوچولو به فهمیدن آهنک ها نزدیک میشم. این وسطا همیشه با برادرم سر اینکه گوشیش رو بی اجازه دست میزدم جنگ و جدل داشتیم.
سالها از اون روزها گذشته من دیگه 8سالم نیست و 29 سالمه و الان میتونم با اطمینان بگم اونقدر توی این سالها زبان انگلیسی رو خوب یاد گرفتم که غیر ممکنه آهنگی و متوجه نشم. باید از پسر عمه م و همت خودم خیلی متشکر باشم و البته از گوشی های براردم هم کمال تشکر رو دارم. به نظرم اگه این آهنگ و موسیقی نبود من واقعا الان چیزی از انگلیسی بارم نبود. و شاید حتی این سلیقه خاص موسیقی رو نداشتم. موسیقی که کمتر میتونم با اطرافیانم به اشتزاک بذارم چونکه احتمالا درکشون سخت باشه.( امتحان کردم، واقعا کسی از اهنگ ها و موسیقی من زیاد خوشش نمیاد)
من هنوزم از این روش استفاده میکنم .گوش دادن به آهنگ و خوندن لیریکس هاشون برای یادگرفتن زبان فرانسه.هنوزم خیلی بهم حال میده وقتی بعد یه مدت هم میتونم بفهمم چی میگن و میتونم باهاشون حتی بخونم.