
کاش میشد مینوشتم خنده ات را
یا که میشد میکشیدم آن لبِ شیرین ترت را
کاش آن هر کس نیاید.
جونکه بی تو. بی کَسَم من
مرگ من یادت بیاید بوده ام من
بوده ام. اما کنارِ مُرده خُفته ام من
خفته بودم. تا ببینم. خواب کس را
خواب تو. خواب صنوبر
خواب شیرین تو خواهر
خواب فریاد برادر
کاش هرگز من نبودم.
تا نبینی هرگِزَم را
کاش رازم گفتنی بود.
تا بدانی. بوده ام. آن
کاش آن بابا نبودی
تا شوم بی او چو مادر.
کاش مادر زنده بود و
میشنید آن دیده ها را
کاش میشد مینوشتم با تو بودم
میکشیدم با تو هستم.
می سرودم. عذر میخواهم گُسَستَم