ویرگول
ورودثبت نام
فسیل ؟
فسیل ؟بی سوادی گر خطای من یکیست؟ بی قلم، دانم نشان از برده گیست
فسیل ؟
فسیل ؟
خواندن ۱ دقیقه·۶ ماه پیش

پُرَم از حرف ناگفته

(حرف ناگفته)
(حرف ناگفته)

در بحرِ واژگانِ ناگفته، غرق گشته‌ام،

چون موجی که از دلِ طوفان، به ساحلِ غم می‌رسد.

شادی، چون گوهری کمیاب، در اعماقِ وجودم پنهان است،

و غم، چون سایه‌ای دیرینه، همواره مرا همراهی می‌کند.

افکارم چون پرندگانِ مهاجر، در آسمانِ خیال پرواز می‌کنند،

اما بال‌هایشان، شکسته از دردِ نرسیدن.

واژگانم، چون رودهایی خروشان، در گلویم حبس شده‌اند،

و بغضی که می‌شکنند، چون سیلابی اشک، جاری می‌شوند.

آرزو دارم که دل، چون باغی سرسبز، از عطرِ شادی پُر شود،

و غم، چون برگِ خشکی، از شاخسارِ جان فرو ریزد.

اما چه کنم که تقدیر، نقشی دیگر رقم زده است،

و در این سرایِ ناپایدار، غم، میهمانِ ناخوانده‌ی دل است.

با این حال، امید را در دل زنده نگه می‌دارم،

که شاید روزی، شادی، رفیقِ راهم شود.

۱۲
۰
فسیل ؟
فسیل ؟
بی سوادی گر خطای من یکیست؟ بی قلم، دانم نشان از برده گیست
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید