خدایا کمک کن که من کم شوم
> شوم سجدهی شکر، درهم شوم
> ز خود بگذرم، از نفس وا رهم
> چو موجی به دریای تو گم شوم
> غرورم بریزد چو برگ خزان
> سبکبالتر از نسیمِ حرم شوم
> نه نامی بمانَد، نه رنگی ز من
> فقط ذرهای در نگاهت کم شوم
> مرا بشکن آنگونه کز هر شکست
> به آغوش نور تو محکم شوم
> خدایا کمک کن که من خم شوم
> شوم سجدهی شکر، درهم شوم
> ا ز غوغای این «من» رهایم بکن
> چو آیینه از خویش بیغم شوم
> اگر میشکنم، به دست تو باد
> که در دست تو سختتر هم شوم
> به خاکم بزن تا بروید دلم
> چو گندم که از خاک عالم شوم
> > نخواهم جز این در جهان بهرهای
که در سایه ی لطف تو، گم شوم
> که در سایهی لطف تو کم شوم