
خداوندا تو خود گفتی بنی آدم چو اعضا
اگر دردی بگیرد بهتر از جا
تو گفتی بهر هر دردی دوائیست
دوای درد ما را نا خدائیست
تو میگفتی که باید حوصله داشت
برای حاصلی عمر گران باش
تو خود خال رُخی،رخسار من کو
زرخسار ملک خال سیه کو
اگر صبر تو بسیاراست و بسیار
چرا عمر گران را میدهی باد
رُخَت هرجا که باشد مامن خال
چو آرامش بگیرد روی بیمار
اگر بیمار ِ دردِ خال باشم
به از آشفتگی در خواب باشم
شوم بیمار ِ رُخ تا بینمش خال
چه خال بهترینی،میشود حال