خدا کیست چیست و چراست؟
خدا: نه در واژه‌ای جا می‌گیرد
نه در آینه‌ای تمام می‌شود
خدا،
نه نام است،
نه نغمه،
نه نقطه‌ی پایان.
او
سکوتی‌ست که پیش از گریه می‌آید
و نوری‌ست که بعد از شکست می‌ماند.
خدا
در دل پیرمردی‌ست که نان را با آه می‌خورد
در چشم کودکی‌ست که بی‌دلیل می‌خندد
در صدای زنی‌ست که حقیقت را پنهان نمی‌کند.
او
نه قاضی‌ست،
نه پادشاه،
او شاهد است
بر آن‌چه گفته نشد
و آن‌چه باید گفته شود.
خدا
تعریف نمی‌شود
اما می‌ماند
در هر لحظه‌ای که انسان
از خود فراتر می‌رود.
