همه زیباییها در قالب جمع و هم اندیشی نمایان میشوند، بودن در جمع پرتو مهر پنجرهای از دیدگاهها ، رویکردها و نگاهها به نوشتن را در ذهنم ایجاد کرد، گویی حس نوشتن و ترسیمهای ذهنی نوجوانیام بیدار شد؛ حسی که خیلی وقته در گسترهای از افت و خیزهای کار راهه تحصیلی و شغلی خاموش شده بود؟!
ذهنم از قالب مشخص تعریف شده تجربه های قبلی رها نموده و به سوی جنبه های ادبی و هنری و یادداشت نویسی با پیکره های مختلف سوق پیدا کرده است؛ به گونهای انگار فضایی رها یافتم، تا موضوع و دیدگاههای عملی حرفه معلمی و دغدغههای فرهنگی - ملی را به عرصه تصویر بکشم، آموزه ها و شخصیتهای فراموش شده را با قلم خودم زیر سایه پرتو مهر به گوش همراهان برسانم.
پرتو مهر، اجازه داد که فقط انتقال دهنده دیدگاهها نباشم، بلکه مفسر دیدگاه ها و ارائه گر برداشتهای خود از شخصیتها، افراد باشم و بدانم که همیشه باید آموخت و همیشه باید مسیر آموختن را هموار کرد حتی در بستری از سختیها، تجارب تلیخ و شیرین و ناهمواریهای کاری... باید سکوت معلمی خود را شکست.
بازخوردهای هوشمندانه و ظریف پرتو مهر یادداشتهای اخیرم را به سوی منطقی تر صیقل داده است که قبلاً در خلوت پژهشهایم کمرنگ شده بود. همه این تصویرگریها را مدیون بودن در جمع پرتو مهر هستم. پرتو مهر برقرار باش! # دلنوشته پرتو مهر