#پارت_9
_چرا..گوشیتو...جواب...ندادی؟!
_داشتم با رییسم حرف میزدم خوب.
_باشه مامان.
میبینمت.
_چیزی شده؟!
_نه...نه...چیزی...نیست.
فقط یکم نگران...شدم.
_باشه نگران نباش نهار خوردی؟!
_بعله راستی مامان؟!
_جانم.
با مکث و کمی منو من گفتم:
_فردا دکترم گفت که میخواد...میخوا خونوادمو ببینه.
_من...من که سر کارم مامان جان.
_اشکال نداره مامان یه وقت دیگه.
_اگه تونستم مرخصی بگیرم میام باهات.
_ممنون مامان.
گوشیو که قطع کردم بیکار تر از همیشه خوابیدم.
من زندگیم شده بود دکتر خواب.
درد خواب.
کاش زود خوب میشدم کاش میتونستم مثل بقیه زندگی کنم کاش بابام بود.
این ای کاش ها غمی که تو دلم بود رو چند برابر کرد.
چاره ای نبود این سرنوشتی بود که برام رقم خورده بود.
خوابم که برد از تپش قلب شدید از خواب پریدم.
بیدار که شدم از سالن سرو صدا میومد.
نتونستم از جام بلند بشم.
با چند نفس عمیق باز به خواب رفتم.