#پارت_8
راست میگفت من خر چرا سراغ کسیو میگرفتم که تو بد ترین شرایط رفت.
نهارو خونه ی عمو اینا خوردیم خیلی بهم خوش گذشت.
بعد از ظهر عمو خودش منو به خونه رسوند.
کسی خونه نبود حتی سورنا.
تا الان باید از مهد میومد.
با تلفنم شماره ی مامانمو گرفتم اما جواب نداد.
حالم خوب نبود خیلی نگران بودم با ترس بارها شماره ی مامانو گرفتم ولی باز هم جواب نداد.
این بار زنگ زدم خونه ی پدر بزرگم فوری مامان بزرگم جواب داد.
_سلام.
_سلام مامان بزرگ لیدام.
_خوبی دخترم؟!
_ممنون.
مامان بزرگ شما از مامانم خبری ندارید؟!
_نه عزیزم مگه سر کار نیست؟!
_نمیدونم هرچی زنگ میزنم جواب نمیده!
_دستش بنده عزیزم.
_باشه مامان بزرگ ممنون.
_خواهش میکنم خدافظ دخترم.
دل تو دلم نبود و این قلب زبون نفهم هم مدام بی قراری میکرد.
با استرس روی تختم نشستم و باز شماره ی مامانمو گرفتم.
بعد از چند بوق بالاخره جواب داد.
انقدر استرس داشتم که نفسم بالا نمیومد.
_الو؟!
بله لیدا چی شده؟
_مام...ان.
کج..جایی.
_سر کارم چیزی شده؟!
نفس راحتی کشیدم ولی باز هم صدام ضعیف بود.
_سورنا...کجاست؟!
_داییت رفته دنبالش.