اولی

کلا اومدنت باعث شد من با چیزایی جدیدی آشنا شدم،یکیش نوشتن بود.

دقیق یادم نیست ولی یادمه تو منو با این دنیات آشنا کردی، دنیای نوشته هات . منم تک تک خوندمشون. اونجا بود که فهمیدم دیدت چقدر قشنگه . الان که خودم دارم اولین نوشتمو مینویسم آمار روزایی که نبودی از دستم در رفته کاش زودتر این ایده به ذهنم میرسید و شروع میکردم از تو نوشتن.

روزا خیلی سخت میگذره و تو نیستی ببینی.

یادته یبار بهم گفتی تو نیستی که ببینی چگونه با دیوار از تو سخن میگویم و از او جواب میشنوم

منم بهت میگفتم دیوونه شدیا، میگفتی آره دیوونه تو شدم :)

الان که نمیدونم کجایی شهری

پیش کی هستی

ناراحتی یا خوش حال

به من فکر میکنی یا نه

فقط میدونم دلم خیلی تنگ شده برات

تو نمیدونی نداشتنت چقدر دردناکه . نمیدونی کل روز یادت افتادت چجوریه . نمیدونی حسرت روزایی که پیشت از ته دل خندیدم رو خوردن چجوریه.

احتمال اینکه این متن رو بخونی واقعا کمه ولی به قول خودت فرض محال، محال نیست

من بیشتر از هر زمانی دلم میخواد برگردی

لطفا برگرد .....