خداوند هنگامخلقت انسان به خودش تبریک گفته و با اینکه در مقام معشوق قرار گرفته اما خود اول عاشق بوده چرا که از خلق کردن همچین موجودی که تفاوتهای فاحشی با دیگر آفریده ها دارد لذت برده است. او از روح خودش در ما دمیده حال وظیفه ماست که جستجو کنیم و بفهمیم کدام توانایی ها است که به ما داده شده و به دیگر مخلوقات نه! انسان هولوگرامی از جهان هستی است و نسخه الهی، او عقل دارد عقلی که زمینه ساز بسیار از اتفاقاتی می شود که می تواند دنیا را دگرگون کند. هر اتفاقی که در کائنات قابل رخ دادن باشد را با تلاش و پیگیری با چاشنی علاقه می تواند خلق کند. انسان یعنی خواستن و آفریدن.