میکروسرویس ها این روزها بحث داغ محافل توسعه نرم افزار می باشد و سرمایه گذاران مشتقانه به دنبال استارت اپ هایی تکنولوژی هستند که از این ساختار تبعیت می کنند. دلیل آن چیست؟
به بیان ساده ، با بزرگتر و پیچیده تر شدن برنامه ها، روش سنتی ساخت اپلیکیشن و برنامه های کاربردی- استفاده از رویکرد یکپارچه - مشکل ساز شده است. بنابراین توسعه دهندگان به معماری توسعه نرم افزار میکروسرویس ها روی می آورند. در این برنامه ها به عنوان مجموعه ای از خدمات با هم پیوسته ساختار می یابند. این امر ساخت آنها را آسان تر می کند ، و مهمتر از همه - گسترش و مقیاس پذیری آن را بسیار آسان تر می کند.
بیایید، نگاهی دقیق به چگونگی تفاوت یک میکروسرویس(Microservice) از یکپارچه(Monolithic) بیندازیم و نقاط قوت و ضعف نسبی آنها را بررسی کنیم.
پیش از این، توسعه دهندگان نرم افزار برنامه های بزرگ و یکپارچه ای ایجاد می کردند. یک یکپارچه شامل تمام کدهای مربوط به کلیه فعالیتهای تجاری یک برنامه کاربردی است. البته با افزایش نیازهای برنامه، تغییرات در ساختارهای یکپارچه نیز افزایش یافت.
در اینجا یک نمودار از چند برنامه یکپارچه شروع شده است. شما یک برنامه ساده می نویسید که توسط یک تیم واحد توسعه و مدیریت می شود.

اما اگر برنامه شما موفقیت آمیز باشد چه اتفاقی می افتد؟ کاربران آن را دوست دارند و به آن وابسته می شوند. نتیجتا، میزان ترافیک به طرز چشمگیری افزایش می یابد. و تقریباً به ناچار ، کاربران درخواست بهبود و ویژگی های اضافی می کنند ، بنابراین توسعه دهندگان بیشتری درگیر کار هستند تا روی برنامه در حال رشد کار کنند. طولی نکشید که برنامه شما بیشتر شبیه این است:

برنامه ساده شما بزرگ و پیچیده شده است. چندین تیم مستقل برای توسعه همزمان روی آن کار می کنند. اما این تیم های به اصطلاح مستقل در واقع به هیچ وجه مستقل نیستند. آنها به طور همزمان بر روی همان کداصلی کار می کنند و همزمان همان بخشهای کد را تغییر می دهند.
چه اتفاقی می افتد وقتی پنج تیم توسعه مستقل هنگام کار روی یک برنامه با هم همپوشانی داشته باشند؟ عملاً غیرممکن می شود، زیرا باید دانست که چه کسی روی چه چیزی کار می کند. تغییرات کد با هم برخورد می کنند. کیفیت کد - و از این رو کیفیت و در دسترس بودن برنامه - آسیب می بیند. برای تیم های توسعه فردی ایجاد تغییرات بدون نیاز به محاسبه تأثیرات سایر تیم ها دشوارتر و دشوارتر می شود و تیم ها می توانند از جمله موارد دیگر ، عدم تطابق کد آنها با دیگران را از نظر بیندازند. این به طور کلی منجر به برنامه های کندتر و با اطمینان کمتر می شود. عواقب آن فراتر از فقط فنی است: اگر یک برنامه مهم در تجارت باشد ، تأخیر در توسعه ، عملکرد ضعیف برنامه و خرابی ها می تواند به هزینه و هزینه مشتریان شرکت شما منجر شود.
خوشبختانه این سناریو اجتناب ناپذیر نیست. می توانید برنامه های خود را متناسب با نیازهای شرکت خود بازسازی و مجدداً معماری کنید ، نه در برابر آنها. استفاده از معماری برنامه مدرن و مبتنی بر میکروسرویس ها، روشی بسیار مناسب برای ساخت برنامه هایی است که می توانند بدون نشان دادن سازمان شما در قالب یکپارچه مقیاس بندی شوند.
سوال اصلی این است که دقیقاً معماری میکروسرویس چیست؟ به گفته مارتین فاولر ، استاد راهنمای نرم افزار که به طور گسترده در مورد این موضوع نوشته است، معماری میکروسرویس متشکل از "مجموعه سرویس های مستقل به هم پیوسته" است که "در مورد توانایی های تجاری، پیاده سازی خودکار، اطلاعات در نقاط انتهایی و کنترل غیرمتمرکز زبان ها و داده ها سازمان یافته است. "
ایده اصلی در پشت معماری میکروسرویس این است که ساخت و ساز برنامه ها در صورت تقسیم به قطعات کوچکتر که به طور یکپارچه با هم کار می کنند ، ساده تر ساخته و نگهداری می شوند. هنگام استفاده از میکروسرویس ها، شما قابلیت نرم افزار را به چندین ماژول مستقل جدا می کنید که وظیفه انجام دقیق و مشخص وظایف را دارند. این ماژول ها از طریق رابط های برنامه نویسی برنامه ای ساده و قابل دسترسی (API) با یکدیگر ارتباط برقرار می کنند.
برنامه های ساخته شده با استفاده از میکروسرویس ها دارای ویژگی های خاصی هستند. به طور خاص ، آنها:
معماری های میکروسرویس به شما امکان تقسیم برنامه ها را به خدمات مجزا را می دهند که هر یک توسط گروه های جداگانه ای در ساختار توسعه نرم افزار مدیریت می شوند. آنها از تفکیک مسئولیت های حیاتی برای ساخت برنامه های بسیار کوچک پشتیبانی می کنند، و در عین اجازه می دهند کار بر روی سرویس های فردی بدون تأثیر بر کار سایر توسعه دهندگان در گروه های دیگر که روی همان برنامه کلی کار می کنند، انجام شود.
به طور خلاصه ، برنامه شما می تواند با رشد شرکت و نیازهای آن رشد کند. برنامه شما بیشتر شبیه این است:

این شکل، برنامه ای را نشان می دهد که به صورت مجموعه ای از میکروسرویس ها ساخته شده است. همانطور که مشاهده می کنید ، هر ریز سرویس دارای یک تیم مشخص است و هر تیم دارای یک مسئولیت مشخص و غیر همپوشانی است. با این حال ، در عمل ، برخی از سرویس ها ممکن است از اشخاص ثالث، از طریق API متصل شده باشند و برای صاحب برنامه کاملاً قابل مشاهده نباشند.
صحبت در مورد میکروسرویس ها بدون صحبت کردن در مورد کانتینرها دشوار است ، مفهومی که اولین بار در سال 2000 با پروژه FreeBSD ظاهر شد. بسیاری از توسعه دهندگان احساس می كنند كه دیگر استفاده از کانتینرها برای مایکرو سرویس ها طبیعی است. سرویس هایی که یک برنامه را تشکیل می دهند را می توان در محفظه هایی قرار داد که دارای کوچکترین کتابخانه و اجرایی مورد نیاز آن سرویس یا برنامه هستند و از این طریق هر محفظه یک بسته مستقل است. Docker روشی آسان برای ایجاد ، به اشتراک گذاری و آزمایش تصاویر کانتینر ارائه می دهد و در میان مشاغلی که به توسعه نرم افزار با استفاده از کانتینر متعهد شده اند بسیار محبوب شده است.
اگرچه برنامه ای درون یک کانتینر به طور مستقل از سایر کانتینرها کار می کند ، اما باز هم به دستورالعمل های هسته یا سایر ابزارهای هماهنگ کننده پاسخ می دهد. چنین ابزارهای ارکستراسیون برای مدیریت تعداد زیادی کانتینر ضروری است. اگرچه Docker قابلیت های ارکستراسیون خاص خود را دارد ، بسیاری از متخصصان برنامه ، اپ و DevOps Kubernetes را ترجیح می دهند. (در اصل توسط گوگل طراحی شده است ، Kubernetes یک پلت فرم منبع باز است که عملیات چندین کانتینر را تنظیم می کند.) البته شما می توانید بدون استفاده از کانتینر ریز سرویس ها بسازید. اما وقتی زمان اجرای واقعی برنامه ای متشکل از ریز سرویس های مختلف فرا رسیده است ، شما می خواهید راهی برای مدیریت همه آن داشته باشید. کانتینرها و ارکستراسیون کانتینرها به خوبی برای آن کار مناسب است.
رویکرد میکروسرویس ها نیز به خوبی با DevOps همراه است، که با از بین بردن موانع بین توسعه نرم افزار و گروه های عملیاتی فناوری اطلاعات، فرآیند تولید نرم افزار از تولید را به سرعت تولید می کند. در یک محیط DevOps، توسعه دهندگان و مهندسان عملیات با هم و به صورت یکپارچه و به صورت تکراری کار می کنند تا سریعتر نرم افزارهای با کیفیت بالاتر تولید کنند.
طبق تحقیقات، سازمان هایی که از میکروسرویس ها استفاده می کنند پنج برابر سریعتر از آنهایی که استفاده نمی کنند، نرم افزار جدید را به بازار عرضه می کنند. اکثر شرکت هایی که از میکروسرویس ها استفاده می کنند آنقدر از نتایج راضی هستند که قصد دارند در شش ماه آینده به استفاده از آنها ادامه دهند. و 71٪ از آنها قصد دارند در 12 ماه آینده استفاده خود از میکروخدمات را افزایش دهند
10 مزیت برتر که شرکتها از استفاده میکروسرویس ها متوجه می شوند عبارتند از:
با این وجود اصل که هیچ چیز رایگان نیست و معماری های ریز خدمات هزینه های خود را دارند.
با استفاده موثر و صحیح، معماری های میکروسرویس به شما امکان می دهد تا با افزایش تعداد توسعه دهندگانی که روی برنامه شما کار می کنند، برنامه خود را مقیاس بندی کنید. نکته اصلی ساخت برنامه ها بدون ایجاد یک اپلیکیشن پیچیده و ناپایدار در سطح کلان است. این بدان معنی است که هر بار سرویس جدیدی به سیستم شما اضافه می شود یا ارتباط جدیدی بین ریز سرویس ها ایجاد می شود ، پیگیری کنید.
در ساختار برنامه نویسی پلتفرم Hubbcast، با توجه به رویکرد برنامه نویسی گرافیکی که در آن بلوک های گرافیکی متعدد با زیر ساخت های مختلف وجود دارد، استفاده از ساختار میکروسرویس بسیار حائز اهمیت می باشد. همچنین، می توان از سرویس های دیگر شرکت ها در جهت پیاده کردن هر چه بهتر و بهینه تر کردن ساختار های اینترنت اشیا استفاده نمود. در مقاله ی بعدی، به بررسی آماری بازار میکروسرویس در دنیا می پردازیم و پیشنهادات برای سال 1400 را ارائه می نماییم.