ویرگول
ورودثبت نام
محمد اقابابایی
محمد اقاباباییعلاقه مند به کارافرینی و تکنولوژی
محمد اقابابایی
محمد اقابابایی
خواندن ۱۲ دقیقه·۶ سال پیش

ساختار میکروسرویس: چیست و چرا باید استفاده شود؟

میکروسرویس ها این روزها بحث داغ محافل توسعه نرم افزار می باشد و سرمایه گذاران مشتقانه به دنبال استارت اپ هایی تکنولوژی هستند که از این ساختار تبعیت می کنند. دلیل آن چیست؟

به بیان ساده ، با بزرگتر و پیچیده تر شدن برنامه ها، روش سنتی ساخت اپلیکیشن و برنامه های کاربردی- استفاده از رویکرد یکپارچه - مشکل ساز شده است. بنابراین توسعه دهندگان به معماری توسعه نرم افزار میکروسرویس ها روی می آورند. در این برنامه ها به عنوان مجموعه ای از خدمات با هم پیوسته ساختار می یابند. این امر ساخت آنها را آسان تر می کند ، و مهمتر از همه - گسترش و مقیاس پذیری آن را بسیار آسان تر می کند.

بیایید، نگاهی دقیق به چگونگی تفاوت یک میکروسرویس(Microservice) از یکپارچه(Monolithic) بیندازیم و نقاط قوت و ضعف نسبی آنها را بررسی کنیم.

ساختار یکپارچه: همانطور که قبلا طراحی می کردیم:

پیش از این، توسعه دهندگان نرم افزار برنامه های بزرگ و یکپارچه ای ایجاد می کردند. یک یکپارچه شامل تمام کدهای مربوط به کلیه فعالیتهای تجاری یک برنامه کاربردی است. البته با افزایش نیازهای برنامه، تغییرات در ساختارهای یکپارچه نیز افزایش یافت.

در اینجا یک نمودار از چند برنامه یکپارچه شروع شده است. شما یک برنامه ساده می نویسید که توسط یک تیم واحد توسعه و مدیریت می شود.

اما اگر برنامه شما موفقیت آمیز باشد چه اتفاقی می افتد؟ کاربران آن را دوست دارند و به آن وابسته می شوند. نتیجتا، میزان ترافیک به طرز چشمگیری افزایش می یابد. و تقریباً به ناچار ، کاربران درخواست بهبود و ویژگی های اضافی می کنند ، بنابراین توسعه دهندگان بیشتری درگیر کار هستند تا روی برنامه در حال رشد کار کنند. طولی نکشید که برنامه شما بیشتر شبیه این است:

برنامه ساده شما بزرگ و پیچیده شده است. چندین تیم مستقل برای توسعه همزمان روی آن کار می کنند. اما این تیم های به اصطلاح مستقل در واقع به هیچ وجه مستقل نیستند. آنها به طور همزمان بر روی همان کداصلی کار می کنند و همزمان همان بخشهای کد را تغییر می دهند.

چه اتفاقی می افتد وقتی پنج تیم توسعه مستقل هنگام کار روی یک برنامه با هم همپوشانی داشته باشند؟ عملاً غیرممکن می شود، زیرا باید دانست که چه کسی روی چه چیزی کار می کند. تغییرات کد با هم برخورد می کنند. کیفیت کد - و از این رو کیفیت و در دسترس بودن برنامه - آسیب می بیند. برای تیم های توسعه فردی ایجاد تغییرات بدون نیاز به محاسبه تأثیرات سایر تیم ها دشوارتر و دشوارتر می شود و تیم ها می توانند از جمله موارد دیگر ، عدم تطابق کد آنها با دیگران را از نظر بیندازند. این به طور کلی منجر به برنامه های کندتر و با اطمینان کمتر می شود. عواقب آن فراتر از فقط فنی است: اگر یک برنامه مهم در تجارت باشد ، تأخیر در توسعه ، عملکرد ضعیف برنامه و خرابی ها می تواند به هزینه و هزینه مشتریان شرکت شما منجر شود.

خوشبختانه این سناریو اجتناب ناپذیر نیست. می توانید برنامه های خود را متناسب با نیازهای شرکت خود بازسازی و مجدداً معماری کنید ، نه در برابر آنها. استفاده از معماری برنامه مدرن و مبتنی بر میکروسرویس ها، روشی بسیار مناسب برای ساخت برنامه هایی است که می توانند بدون نشان دادن سازمان شما در قالب یکپارچه مقیاس بندی شوند.

میکروسرویس: راه حلی برای مشکل بیان شده

سوال اصلی این است که دقیقاً معماری میکروسرویس چیست؟ به گفته مارتین فاولر ، استاد راهنمای نرم افزار که به طور گسترده در مورد این موضوع نوشته است، معماری میکروسرویس متشکل از "مجموعه سرویس های مستقل به هم پیوسته" است که "در مورد توانایی های تجاری، پیاده سازی خودکار، اطلاعات در نقاط انتهایی و کنترل غیرمتمرکز زبان ها و داده ها سازمان یافته است. "

ایده اصلی در پشت معماری میکروسرویس این است که ساخت و ساز برنامه ها در صورت تقسیم به قطعات کوچکتر که به طور یکپارچه با هم کار می کنند ، ساده تر ساخته و نگهداری می شوند. هنگام استفاده از میکروسرویس ها، شما قابلیت نرم افزار را به چندین ماژول مستقل جدا می کنید که وظیفه انجام دقیق و مشخص وظایف را دارند. این ماژول ها از طریق رابط های برنامه نویسی برنامه ای ساده و قابل دسترسی (API) با یکدیگر ارتباط برقرار می کنند.

برنامه های ساخته شده با استفاده از میکروسرویس ها دارای ویژگی های خاصی هستند. به طور خاص ، آنها:

  • به چندین جز ماژولار، متصل و با حداقل ارتباط تقسیم شده اند که هر یک عملکرد گسسته ای را انجام می دهند
  • عملکردهای جزئی با قابلیت های تجاری متفاوت دارند
  • قابل توزیع در ابرها و مراکز داده می باشند
  • با هر عملکرد به عنوان یک سرویس مستقل رفتار کنید که می تواند بدون ایجاد مزاحمت در بقیه برنامه، تغییر ، به روزرسانی یا حذف شود.

معماری های میکروسرویس به شما امکان تقسیم برنامه ها را به خدمات مجزا را می دهند که هر یک توسط گروه های جداگانه ای در ساختار توسعه نرم افزار مدیریت می شوند. آنها از تفکیک مسئولیت های حیاتی برای ساخت برنامه های بسیار کوچک پشتیبانی می کنند، و در عین اجازه می دهند کار بر روی سرویس های فردی بدون تأثیر بر کار سایر توسعه دهندگان در گروه های دیگر که روی همان برنامه کلی کار می کنند، انجام شود.

به طور خلاصه ، برنامه شما می تواند با رشد شرکت و نیازهای آن رشد کند. برنامه شما بیشتر شبیه این است:

این شکل، برنامه ای را نشان می دهد که به صورت مجموعه ای از میکروسرویس ها ساخته شده است. همانطور که مشاهده می کنید ، هر ریز سرویس دارای یک تیم مشخص است و هر تیم دارای یک مسئولیت مشخص و غیر همپوشانی است. با این حال ، در عمل ، برخی از سرویس ها ممکن است از اشخاص ثالث، از طریق API متصل شده باشند و برای صاحب برنامه کاملاً قابل مشاهده نباشند.


میکروسرویس ها و container ها

صحبت در مورد میکروسرویس ها بدون صحبت کردن در مورد کانتینرها دشوار است ، مفهومی که اولین بار در سال 2000 با پروژه FreeBSD ظاهر شد. بسیاری از توسعه دهندگان احساس می كنند كه دیگر استفاده از کانتینرها برای مایکرو سرویس ها طبیعی است. سرویس هایی که یک برنامه را تشکیل می دهند را می توان در محفظه هایی قرار داد که دارای کوچکترین کتابخانه و اجرایی مورد نیاز آن سرویس یا برنامه هستند و از این طریق هر محفظه یک بسته مستقل است. Docker روشی آسان برای ایجاد ، به اشتراک گذاری و آزمایش تصاویر کانتینر ارائه می دهد و در میان مشاغلی که به توسعه نرم افزار با استفاده از کانتینر متعهد شده اند بسیار محبوب شده است.

اگرچه برنامه ای درون یک کانتینر به طور مستقل از سایر کانتینرها کار می کند ، اما باز هم به دستورالعمل های هسته یا سایر ابزارهای هماهنگ کننده پاسخ می دهد. چنین ابزارهای ارکستراسیون برای مدیریت تعداد زیادی کانتینر ضروری است. اگرچه Docker قابلیت های ارکستراسیون خاص خود را دارد ، بسیاری از متخصصان برنامه ، اپ و DevOps Kubernetes را ترجیح می دهند. (در اصل توسط گوگل طراحی شده است ، Kubernetes یک پلت فرم منبع باز است که عملیات چندین کانتینر را تنظیم می کند.) البته شما می توانید بدون استفاده از کانتینر ریز سرویس ها بسازید. اما وقتی زمان اجرای واقعی برنامه ای متشکل از ریز سرویس های مختلف فرا رسیده است ، شما می خواهید راهی برای مدیریت همه آن داشته باشید. کانتینرها و ارکستراسیون کانتینرها به خوبی برای آن کار مناسب است.

چگونه میکروسرویس ها DevOps را فعال می کنند

رویکرد میکروسرویس ها نیز به خوبی با DevOps همراه است، که با از بین بردن موانع بین توسعه نرم افزار و گروه های عملیاتی فناوری اطلاعات، فرآیند تولید نرم افزار از تولید را به سرعت تولید می کند. در یک محیط DevOps، توسعه دهندگان و مهندسان عملیات با هم و به صورت یکپارچه و به صورت تکراری کار می کنند تا سریعتر نرم افزارهای با کیفیت بالاتر تولید کنند.

10 مزیت اصلی ریز خدمات

طبق تحقیقات، سازمان هایی که از میکروسرویس ها استفاده می کنند پنج برابر سریعتر از آنهایی که استفاده نمی کنند، نرم افزار جدید را به بازار عرضه می کنند. اکثر شرکت هایی که از میکروسرویس ها استفاده می کنند آنقدر از نتایج راضی هستند که قصد دارند در شش ماه آینده به استفاده از آنها ادامه دهند. و 71٪ از آنها قصد دارند در 12 ماه آینده استفاده خود از میکروخدمات را افزایش دهند

10 مزیت برتر که شرکتها از استفاده میکروسرویس ها متوجه می شوند عبارتند از:

  • مقیاس پذیری بهبود یافته: از آنجا که میکروسرویس ها به شما امکان می دهند خدمات را به طور مستقل بالا یا پایین کنید ، سهولت - و هزینه - مقیاس گذاری به طور چشمگیری کمتر از سیستم یکپارچه است. افزودن قابلیت های جدید معمولاً به معنای افزودن ریز سرویس های گسسته است، و از کار انداختن مجدد کل برنامه، که هم سرعت توسعه و هم ثبات برنامه را افزایش می دهد.
  • ایزوله کردن بهتر عیب و باگ. اگر یک میکروسرویس از کار بیفتد ، دیگر سرویس ها به احتمال زیاد به کار خود ادامه می دهند. این قسمت اصلی از طراحی معماری میکروسرویس است.
  • بهینه کردن تصمیمات مقیاس سازی: با استفاده از معماری های میکروسرویس، می توان تصمیمات مقیاس بندی را در سطح کوچکتری اتخاذ کرد، که بهینه سازی سیستم و سازماندهی کارآمدتر را امکان پذیر می کند.
  • پیچیدگی موضعی: معماری های میکروسرویس به توسعه دهندگان اجازه می دهد تا درباره خدمات به صورت جعبه های سیاه فکر کنند. دارندگان خدمات باید پیچیدگی فقط آنچه را که در خدمت آنها است درک کنند. سایر دارندگان خدمات بدون اینکه نگران نحوه کار در داخل جعبه سیاه باشند، باید فقط بدانند که یک سرویس چه توانایی هایی را فراهم می کند. این تقسیم بندی دانش و پیچیدگی ایجاد و مدیریت برنامه های بزرگ را آسان می کند.
  • افزایش چابکی: میکروسرویس ها نسبتاً کوچک و ساده هستند و خرابی میکروسرویس فقط بر آن سرویس تأثیر می گذارد - نه روی کل برنامه - بنابراین شرکت ها می توانند از عهده آزمایش فرآیندهای جدید، الگوریتم ها و منطق تجاری بر آیند. ریز خدمات به شما آزادی آزمایش و سریع شکست را می دهند.
  • افزایش بهره وری توسعه دهنده: توسعه دهندگان جدید می توانند به سرعت یاد بگیرند، زیرا درک عملکرد کوچک و ایزوله آسان تر از کل برنامه یکپارچه است.
  • اشکال زدایی ساده و نگهداری: به همان دلایلی که ساخت میکروسرویس ها به تنهایی از کدگذاری برای یک معماری یکپارچه آسان تر است، توسعه دهندگان می توانند هنگام اشکال زدایی کد و انجام دیباگینگ و پشتیبانی، بهره وری بسیار بیشتری داشته باشند.
  • همسویی بهتر توسعه دهندگان با کاربران تجاری: از آنجا که معماری های میکروسرویس بر اساس قابلیت های تجاری سازمان یافته اند، توسعه دهندگان می توانند با آسانی بیشتر دیدگاه کاربر را درک کرده و میکروسرویس هایی را ایجاد کنند که با کسب و کار همسو باشد.
  • برنامه های اثبات شده در آینده. هنگامی که نوآوری ها اتفاق می افتد و فناوری جدید یا به روز شوند، روند توسعه نرم افزار شما را مختل می کند، معماری های میکروسرویس با جایگزینی یا به روزرسانی سرویس های منفرد بدون تأثیر کل برنامه، پاسخ را آسان می کنند.
  • تیم های توسعه کوچکتر و چابک تر. در سازمان های نرم افزاری مدرن، تیم ها اغلب توسط میکروسرویس هایی که روی آنها کار می کنند، سازماندهی می شوند. این تیم ها افراد کمتری را درگیر می کنند و آنها بیشتر روی وظیفه متمرکز هستند. معروف "قانون دو پیتزا" جف بزوس - با ادعای اینکه تیم نرم افزاری که نمی توان با دو پیتزا تغذیه کرد بسیار بزرگ است - کاملاً در فلسفه میکروسرویس ها جای می گیرد.

اشکالات احتمالی میکروسرویس ها

با این وجود اصل که هیچ چیز رایگان نیست و معماری های ریز خدمات هزینه های خود را دارند.

  • معماری های میکروسرویس می توانند پیچیده باشند. اگرچه درک و مدیریت میکروسرویسهای مستقل ممکن است آسان تر باشد، اما در کل برنامه ممکن است به قسمتهای زیادی سرویس منجر شود. غالباً مولفه های بیشتری درگیر هستند و آن م مولفه ها ارتباط بیشتری دارند. این وابستگی های متقابل پیچیدگی کلی برنامه را افزایش می دهد، که می تواند مشکلاتی مخصوصا برای توسعه دهندگان بدون تجربه ایجاد کند.
  • رویکرد ریز خدمات به برنامه ریزی دقیق نیاز دارد. از آنجا که تمام میکروسرویس های موجود در یک برنامه باید با هم کار کنند، توسعه دهندگان و معماران نرم افزار باید با دقت برنامه ریزی کنند تا همه عملکردها و وابستگی ها را از بین ببرند. همچنین می توانید هنگام شروع یک برنامه از ابتدا یا تغییر یک برنامه یکپارچه قدیمی، با چالش های داده روبرو شوید. علاوه بر نگاشت دقیق میکروسرویس ها، می توان تکرارهای متعددی را تا زمان درست کردن آن انجام دهید.
  • سایز مناسب برای میکروسرویس ها بسیار حیاتی است و محاسبه آن سخت(NLP) است. اگر میکروسرویس های خود را بیش از حد بزرگ کنید، در پایان می توانید با تمام اشکالات یکپارچه مواجه شوید. اگر آنها را خیلی کوچک کنید ، پیچیدگی را از سرویس های جداگانه خارج کرده و به نقشه های وابستگی منتقل می کنید، که درک و مدیریت برنامه در مقیاس را دشوارتر می کند. از این بدتر، مواجه با وابستگی های پیچیده معمولاً به توسعه دهندگان و معماران باتجربه تر - و پردرآمدتر - نیاز دارد.
  • ممکن است کنترل چندانی روی میکروسرویس های شخص ثالث نداشته باشید. بسیاری از معماری های میکروسرویس شامل سرویس هایی از اشخاص ثالث است که توسط تیم هایی نگهداری می شوند که به آنها دسترسی ندارید. سرویس های شخص ثالث می توانند API (یا وابستگی ها) آنها را در هر زمان تغییر دهند — و از راه هایی که ممکن است برنامه شما را خراب کند. اگر آنها API های خود را اصلاح کردند، باید بدانید و بتوانید سریعا پاسخ دهید.
  • پیگیری وابستگی های پایین دستی دشوار است. یک کلید موفقیت در میکروسرویس ، محدود کردن وابستگی های متقابل و پیگیری دقیق مواردی است که نمی توانید از آنها جلوگیری کنید. این برنامه باید قادر به زنده ماندن از خرابی های میکروسرویس ها باشد، با این وجود مشکلات پایین دستی اغلب اتفاق می افتد. تحمل خطا در برنامه ساخته شده با میکروسرویس می تواند پیچیده تر از انجام این کار در یک سیستم یکپارچه باشد.
  • چندین میکروسرویس ممکن است فرصت های بیشتری برای توسعه دهنگان مخرب فراهم کند. با رشد محبوبیت میکروسرویس ها ، ممکن است آسیب پذیری برنامه های شما را در برابر هکرها و مجرمان اینترنتی افزایش دهد. از آنجا که معماری های میکروسرویس به شما امکان می دهد از چندین سیستم عامل و زبان هنگام ساخت یک برنامه استفاده کنید، احتمال داشتن "اهداف نرم" بیشتر برای نفوذهای مخرب وجود دارد. علاوه بر این، ممکن است در آسیب پذیری ها یا رفتار سرویس های شخص ثالث مورد استفاده برنامه های خود قابل مشاهده نباشید.

نکته اساسی: میکروسرویسها، وقتی به طور موثر استفاده می شوند ، نتیجه می دهند

با استفاده موثر و صحیح، معماری های میکروسرویس به شما امکان می دهد تا با افزایش تعداد توسعه دهندگانی که روی برنامه شما کار می کنند، برنامه خود را مقیاس بندی کنید. نکته اصلی ساخت برنامه ها بدون ایجاد یک اپلیکیشن پیچیده و ناپایدار در سطح کلان است. این بدان معنی است که هر بار سرویس جدیدی به سیستم شما اضافه می شود یا ارتباط جدیدی بین ریز سرویس ها ایجاد می شود ، پیگیری کنید.

در ساختار برنامه نویسی پلتفرم Hubbcast، با توجه به رویکرد برنامه نویسی گرافیکی که در آن بلوک های گرافیکی متعدد با زیر ساخت های مختلف وجود دارد، استفاده از ساختار میکروسرویس بسیار حائز اهمیت می باشد. همچنین، می توان از سرویس های دیگر شرکت ها در جهت پیاده کردن هر چه بهتر و بهینه تر کردن ساختار های اینترنت اشیا استفاده نمود. در مقاله ی بعدی، به بررسی آماری بازار میکروسرویس در دنیا می پردازیم و پیشنهادات برای سال 1400 را ارائه می نماییم.

میکروسرویساینترنت اشیاiot
۱۸
۶
محمد اقابابایی
محمد اقابابایی
علاقه مند به کارافرینی و تکنولوژی
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید