اشعار

سال‌ها بود تو را می‌کردم

همه شب تا به سحرگاه دعا

یاد داری که به من می‌دادی

درس آزادگی و مهر و وفا؟

همه کردند، چرا ما نکنیم

وصف روی گل زیبای تو را؟

تا ته دسته فرو خواهم کرد

خنجر خود به گلوگاهِ عدو (یا نگاه)

تو اگر خم نشوی، تو نرود

قد رعنای تو از این درگاه