بالاخره سه روزه که کنارش میشنیم. این دختر خیلی خداس. از رفتارش، اندامش، اخلاقش، خنده‌هاش تا نقاشی‌هاش. امروز داشتم نقاشی می‌کشیدم که گفت اینکه داری می‌کشی برای من و منم بهش دادم. نقاشی‌هاش شبیه نقاشی‌‌های نقاش هایی هست که از دیوونگی و مشکلات روحی عذاب میکشن... امروز اذیت بود سرشو گذاشت روی پام و استراحت کرد. بعدش گازم گرفت ? یه بارم نه دوبار گاز گرفت منم گازش گرفتم ولی اصلا دردش نیومد چون بلد نیستم گاز بگیرم. الان دو طرف دستم کبوده.
این روزا دغدغم اینه مثل بقیه دوستی‌هام به دوستیم با اطهر گند نزنم و تهش بهم نریزم یا یه وقت انقدر روش حساس نشم که بازم خودمو عذاب بدم.
به هر حال ادامه میدم تا ببینم تهش چی میشه...
اگر دنیامون یه جهنمه من ازت معذرت می‌خوام
بریدم از همه مهم نی کی بعدتم بیاد...
سه شنبه ۱۴۰۲/۸/۱۶ .
