من یک کمالگرا به معنای واقعی هستم. اما یک کمالگرایی که از این وضعیت ذهنی و روانی‌اش خسته شده ? مدت‌هاست که تصمیم به تغییر گرفته‌ام و کارهایی که تا به حال در این مسیر کرده‌ام خواندن چندین جلد کتاب و تطبیق دادن مطالب کتاب با زندگی ام بوده است. به قول جیمز کلییر، بیشتر حرکت کرده‌ام و نه عمل. بالاخره بعد از خواندن کتاب عادت‌های اتمی تصمیم گرفتم که راجع به معضل کمالگرایی وارد عمل بشوم و دست از به کناری نشستن و کمالگرایی را تنها و تنها تماشا کردن، بردارم. اما از آن جاییکه که مغز من به صورت هیچ چیز یا همه چیز کار می‌کند، هنگام برنامه ریزی برای تغییر عادت‌ها، لیست بلند بالایی از عادت‌ها نوشتم و خیلی متوقعانه و منتقدانه با خودم رفتار کردم که همین امروز همه‌ی اینها باید راست و ریست بشوند. آههه، باز هم کمالگرایی سر و کله اش پیدا شد?... اصلا علاقه ندارم که کمالگرایی برای من تصمیم بگیرد، به همین خاطر تصمیم گرفتم در مسیر تبدیل شدن به یک معمول‌گرا، از این فضا و نوشتن به عنوان یک نوع ابزار کمکی استفاده کنم.
