ویرگول
ورودثبت نام
لبخند
لبخند
لبخند
لبخند
خواندن ۱ دقیقه·۲ سال پیش

آبِ مونده در جا سیگاریِ پر از فیلـتر و خاکستـر



هیچ چیـزی برای گفتن ندارم.

این روزها، فقط از جیـب میـخورم؛ و چقـدر ترسـو و حقـیر که فکـر کردی جیبِ آش و لاشـت ذخیره ای برای این روزهای تو دارد.

خالی‌تر از هر وقتِ دیگر، تَـه کشیدم.

هیچ چیـزِ قابـلی برای عرضـه به هیچ کس ندارم.

مثلِ لولـه فاضلابی که رسوب کرده و از راهِ خروجی، هر از گاهی دو سه قطره آبِ تعفّن چکّـه میـکند.

لولـه فاضلابی که گرفـته بود؛ وصفِ خوبی برای این روزهای من است.

دیگر حتی از آخرین گریه و ضجّـه‌ام، خیلی وقت گذشته و این یعنی، دستاوردی جـز قسـاوت، حاصـلم نیست.

روحـم بو گرفـته، بوی مُـردار؛ مثـل همان بویـی که چند سالِ پیش، اولِ صبحِ ماه رمضان، در قبرستان، بین آن دو سـه قبرِ شکافـته شده تا تـه مغزت فرو رفت و از حالتِ تهوعِ بی أمان، سه روز جز آب هیچ نخـوردی.

خستـه شدم، مثلِ همان وقتـی که از لـجِ فلانی مسیرم را جدا کـردم و در کوهستان گُـم شدم؛ آن روزِ هولـناک. آن ساعـتی که مرگ از زیرِ پاهایِ سُـستم سُـر میـخورد و به تـهِ درّه میـرسید؛

لحظـه ای که فاصله من و حادثـه، اتـمامِ زورِ بازوانِ گناهـکارم بود.

و هنـوزِ هنــوز، نمیدانم و نفهمیدم، چگونـه از آن لحظاتِ آمیـخته به واقعیتِ محـض، رهـا و سپـس از نو، زنـدانی شدم.

اگـر پدر/مادر/خواهر نداشتم، بی شکّ، گستـاخ‌ترین موجودی بودم که روی زمین راه رفـته بود.

همـه چیز برای از دست دادن دارم و هـیچ چیز برای نگـهداشتن ندارم.

آه! اکنون دلـم شکست و گریـه وجودم را لرزاند.



۱
۳
لبخند
لبخند
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید