👋 سلام، من تازه وارد دنیای نویسندگی شدم
سلام به همه!
من یه آدم معمولیام با ذهنی پر از فکرهای جورواجور. مدتها بود که دوست داشتم بنویسم. الان ۴۶ سالمه و از دوران سوم راهنمایی و دبیرستان، خاطرات روزانهم رو توی چند دفترچه جمع میکردم. نوشتن همیشه برام یه پناهگاه بوده؛ جایی برای آروم شدن، برای حرف زدن با خودم.
هنوزم هر وقت از دنیا و آدمها خسته میشم، مینویسم؛ از رفتارها، برخوردها، حسهام... نوشتن برام یه جور حس آرامش بوده بعد از اتفاقات تلخ و شیرین.
حالا تصمیم گرفتم اینجا، توی وبلاگم، بنویسم؛ درباره چیزهایی که دوست دارم، تجربههایی که داشتم، و حتی خیالهایی که فقط توی ذهنم اتفاق افتادن.
نویسندگی برای من راهیه برای گفتوگو با خودم، با شما، با دنیا. شاید نوشتههام ساده باشن، شاید گاهی خام، ولی واقعیان.
بارها شده که وقتی برگشتم و خاطراتم رو خوندم، ازشون درس گرفتم و در مواردی خیلی کمکم کردن تا تصمیمات بهتری بگیرم.
امیدوارم بتونم با کلماتم و تجربههام، یه روزنه باشم برای اونایی که توی شرایط مشابه قرار میگیرن.
اگه دوست داشتین، خوشحال میشم نظرتون رو بدونم یا حتی با هم حرف بزنیم.
با احترام
زهره