ویرگول
ورودثبت نام
سینا
سیناpoet
سینا
سینا
خواندن ۱ دقیقه·۳ سال پیش

نه دیگه این واسه ما دل نمیشه...!


آدم تو نوجوونی برای اولین بار تنهایی ارتباطی رو حس میکنه. سعی میکنه تنهایی ش رو از بین ببره. هیچوقت نمیشه. بعدش یا تنهایی کنار دیگران وقت میگذرونه، یا تنهایی ش رو می پذیره. اگه بپذیری؛ اونوقت حس میکنی تو یه جزیره هستی که هیچکس دیگه دور و برت نیست. طی سالها سکونت تو جزیره، بهش عادت میکنی، جزیره رو اونطور که دوست داری میچینی، یه جورایی بومی جزیره میشی. اونوقت ه که آدم به تنهایی ش معتاد میشه. دیگه دوست نداری ازش بیرون بیای. موقعی سخت میشه که هر روز با قایق میان دم ساحل و ازت میخوان که باهاشون بری. اما تو اصلا یادت نیست که قبل از اینکه تو جزیره باشی دنیا چه شکلی بود!




تنهاییجزیره
۳۵
۳۰
سینا
سینا
poet
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید