ویرگول
ورودثبت نام
سینا
سیناpoet
سینا
سینا
خواندن ۱ دقیقه·۶ سال پیش

مزاح در فرایند رواندرمانی

من دانشجوی روانشناسی ام,با توجه به مجازی بودن ترم تحصیلی, برخی واحد های عملی هم به شکل تئوری گذرانده میشه, در واحدی با عنوان "فنون رواندرمانی " , استاد مبحثی رو عنوان کرد تحت نام مزاح در فرایند درمان, که ایا مفیده یا... من نظرم رو اینطور بیان کردم,(متن پایین ). تقریبا همه به جز من با شوخی در فرایند درمان موافق بودند! خواستم بدونم نظر شمایی که شاید روزی به عنوان مراجع به روانشناس رجوع کنید چیه؟ شوخی در رواندرمانی خوبه یا نه؟

طنز و تعقل , فصل جداکننده انسان از سایر حیوانات است , اما این موهبتی ست الهی یا محنتی پایان ناپذیر؟ طنز , حالتی روانی و ناشی از درک عقلانی نوعی رابطه بین دو چیز است , اما به گمان من, طنز , در روی دیگر سکه ی طغیان قرار دارد. رنج بشر ذیل این جهان نتیجه ای جز طنز یا طغیان ندارد, در نظر من , طنز پاسخی بزدلانه و طغیان , حرکتی ست درخور توجه . همانطور که در گزارش قبلی بیان کردم , زندگی جز نوسانی بین ملال و رنج نیست, در این میان شوخی و طنز تنها بهانه ای برای رویا رو نشدن با مشکل است چراکه بشر همواره از سستی خود ضربه میخورد. به گمان من , نه تنها در جلسه درمان بلکه در هیچ وجهی از زندگی نباید هیچ چیز را از دریچه طنز نظاره کرد , زیرا شوخی , به عنوان یک مکانیزم دفاعی تنها فراری موقتی از مشکل است. در اندیشه من , اگر مراجع راحت نیست یا اگر اتحاد درمانی به خوبی شکل نگرفته , طنز فاصله را بیشتر میکند و بر مسئله سرپوش می گذارد. بهتر است در نهایت جدیت با مسئله روبرو شد و مراجع را دراین اهتمام , شریک کرد.

رواندرمانی
۲۹
۹
سینا
سینا
poet
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید