رنگ از چهره دخترها پرید و به نفس نفس زدن افتاند،عرق سردی بر تمام بدنشان نشست؛آن ها اصلا توقع دیدن چنین چیزی را نداشتند.
کاساندان فلش را سریع سرجایش برگرداند و ساک مادرش را بالای کمد، همان گونه که بود قرار داد.
کاساندان_ نباید دربارش با کسی حرف بزنی!!
مطهره با لکنت گفت_ اما اون کی بود؟ چرا اینقدر شبیه تو بود؟ چه اتفاقی براش میفتاد؟ کاساندان با بغض جواب داد_ نمیدونم اما فکر نمی کنم چیز خوبی بوده باشه! کسی نباید بفهمه یواشکی رفتیم سراغ وسایل ماه جان.
مدتی از آن روز گذشته بود اما آن روز کابوس وار هرگز برای کاساندان تمام نشد؛از آن روز کابوس های شبانه تقریبا مهمان هرشب خواب های دخترک بودند.
چند سالی بود که ماه آفرید بعد از، از آب و گل درآمدن بچه ها برای کار به رستوران کوچکی می رفت و سعی می کرد نیازهای مالی بچه ها را تأمین کند.
یک روز که همگی برای سیزده بدر به باغ پدری آقا بهمن رفته بودند و بچه ها مشغول بازی بودند؛ مهین کنار ماه آفرید نشست و گفت_ چیه تو فکری دختر؟!
ماه آفرید_ دلم گرفته.
مهین_ چرا؟ چیزی شده؟
ماه آفرید_ امروز تولد داداشمه!!
مهین با تعجب به ماه آفرید نگاه کرد،کمتر پیش می آمد ماه آفرید از خانواده اش چیزی بگوید. مهین سکوت کرد و مثل یک سنگ صبور به درد و دل های ماه آفرید که از عمق جان بودند، گوش سپرد.
ماه آفرید_ کاش برادرام بودن،کاش زندگی اینقدر باهام نامردی نمی کرد.
***
ماه آفرید_ سینا نکن! داری اذیتم می کنی،سیناااااا!!
مهران پس گردنی ای به سینا زد و گفت_ چرا این شوخیای خرکیت رو نمی بری خونه خودتون؟ سینا_ جان مادرت ول کن،انگار خانواده منو نمی شناسی؟!
مهران_ متاسفانه می شناسم،عین خودت گند اخلاق و از دماغ فیل افتادن!!!
***
ماه آفرید به یاد خاطره هایی افتاد که آرام آرام درحال کمرنگ شدن بودند و این اصلا برایش خوشایند نبود.
قسمت های جدید را زودتر در کانال تلگرام بخوانید: BeautiesofSora