ویرگول
ورودثبت نام
سورا
سورا
سورا
سورا
خواندن ۳ دقیقه·۱ ماه پیش

زیر چتر تاریکی _ قسمت هیجده

نزدیک یک ماه از جلسه خواستگاری داداش و پرنیا گذشته بود و من نتوانسته بودم از پرنیا خبری بگیرم. موبایلش را جواب نمی داد، به تلفن خانه شان زنگ زدم اما تلفن را رویم قطع کردند و حتی وقتی به خانه شان رفتم، با اینکه می دانستم در خانه هستند، در را برایم باز نکردند. تنها راه چاره ای که برایم مانده بود جز اینکه به محل کار پرهام، برادر پرنیا بروم.

وارد شرکت شدم و به منشی گفتم که برای دیدن چه کسی آمده ام و او مرا راهنمایی کرد تا در لاببی شرکت بنشینم تا پرهام را خبر کند.

پرهام_ چرا اومدی اینجا؟

وقتی صدایش را از پشت سر شنیدم،ایستادم_ سلام آقا پرهام.

پرهام بدون توجه به حضور من روی مبل روبرویی نشست و گفت_ گفتم چرا اومدی اینجا؟

آرام روی مبل نشستم و گفتم_ راستش یه مدتیه از پرنیا خبری ندارم و نمی تونم باهاش تماس بگیرم.نگرانش شدم.حالش خوبه دیگه؟

پرهام با عصبانیت به من نگاه کرد و گفت_ همه چی از زیر سر تو و اون داداش دیوثت بلند میشه!!!

من با تعجب گفتم_ ها؟! متوجه نمیشم!! چی تقصیر من و داداشمه؟

پرهام_ یعنی نمی دونی پرنیا چه غلطی کرده؟ یعنی می خوای بگی ایده ی انجام این کار از شما دوتا نبوده؟!!!

من_ میشه واضح حرف بزنی؟ من نمی فهمم داری درباره ی چی صحبت می کنی!

پرهام_ هفته پیش عقدکنون پرنیا و پرهام بود،اما دختره ی خر....

از عصبانیت دستش را مشت کرد و ادامه داد_ دختره ی احمق حتی یه ذره به فکر آبروی بابام نبود!!

و ادامه داد_ روز عقد پیش کلی مهمون با اون همه تدارکات خیلی شیک نشست سر سفره ی عقد و وقتی عاقد ازش پرسید وکیله یا نه؟ گفت نه و از سر سفره ی عقد پا شد رفت!! آخه کدوم دختریه با آبروی خودش و خانوادش چنین کاری کنه؟!

من به اندازه ای حیرت زده بودم که قدرت هر عکس العملی را از دست داده بود و ساکت فقط به زمین خیره شده بودم.

بعد از رفتن پرهام به سرعت نور از شرکت خارج شدم و به خانه بازگشتم تا این خبر عجیب و شاید خوب را به داداش سیاوش بدهم که روزها بود زندگی در پیش چشمانش تیره و تار شده بود.»

مطهره دفترچه را بست، نگاهی به کاساندان کرد و گفت_ مگه فیلمه؟

و بعد چنان قهقهه ای سر داد که صدایش به اتاق های کناری رسید!!

کاساندان هم از فرط تعجب ساکت بود و چیزی نمی گفت. چند دقیقه ای به همین منوال گذشت که بالاخره کاساندان تصمیم گرفت،سکوت را بشکند و گفت_ خب چرا وایسادی؟ ادامه بده دیگه!

مطهره گفت_ می خوام ولی نمی تونم!!

کاساندان_ چرا؟!

مطهره،دفترچه را دوباره باز کرد، به سمت کاساندان گرفت وگفت_ چیزی نیست! خالیه!!

کاساندان_ آخه چرا؟!

مطهره_ والا باید از مامان تو بپرسیم چرا سر چنین ماجرای جذابی یهو تصمیم گرفت ادامه خاطراتش رو ننویسه!!!

کاساندان با بی قراری گفت_ تو اون یکی دفترچه چی؟ چیزی نوشته شده یا خالیه؟

مطهره با خنده گفت_ دیگه ماه جان اونقدرام احمق نیست دوتا دفتر خالی رو به عنوان یادگاری با خودش ببره،نگاه کن، تو این پره نوشتس.

کاساندان_ خب بخونش دیگه!

مطهره_ فکر کنم الانا باشه که سحر برگرده، بذار ادامشو بعدا می خونیم، سر فرصت. اینجوری نگام نکن خودمم می خوام بفهمم چی میشه!

کانال تلگرامی رمان زیر چتر تاریکی:

رمان
۰
۰
سورا
سورا
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید