****وارد اتاق پرنیا شدم و کنارش نشستم.
پرنیا با چشمانی که از گریه سرخ شده بودند به من نگاهی کرد و گفت_ ماه آفرید...
اما نتوانست ادامه ی حرفش را بزند،بغضش ترکید و به آغوش من پناه آورد.
من_ آروم باش فدات شم.
پرنیا با هق هق گفت_ آخه نمی دونی چه بلایی داره سرم میاد که!!
من_ میدونم،مامانت دو ساعت داشت می گفت.
پرنیا_ ماهی،چیکار کنم؟ اصلا چیکار می تونم کنم؟
تا خواستم جوابش را بدهم موبایلم زنگ خورد.
من_ بله؟
داداش سیاوش_ سلام ماه آفرید جان خوبی؟ کجایی؟
من_ سلام داداش، خوبم.گفتم که میام خونه ی پرنیا اینا.
داداش سیاوش نفس عمیقی کشید که من حتی از پشت موبایل متوجه آن شدم،سپس گفت_ ماه آفرید خیلی فکر کردم،گفتنش باید بهتر از نگفتنش باشه.
سکوت کردم و گذاشتم هر چه می خواهد بگوید.ادامه داد_ پرنیا جواب خواستگارش رو داد؟
من_ برای تو چه فرقی می کنه؟
داداش سیاوش_ ماهی، من ... من ... دوسش دارم.
من_ خب الان چرا به من میگی؟ فکر نمی کنی باید به خودش بگی؟ گوشی رو بدم بهش؟
داداش سیاوش_ نه!! تلفنی خیلی بده.شمارش رو برام بفرست،ازش می خوام بریم بیرون اونجا بهش میگم.
من_ باشه.
موبایل را قطع کردم و با شیطنت به پرنیا نگاه کردم.
پرنیا_ چته؟ چرا اینجوری نگام میکنی؟
لبخند دندان نمایی زدم و گفتم_ هیچی!!
پرنیا با بغض سرش را پایین انداخت و گفت_ ماهی، من نمی خوام با پیمان ازدواج کنم.راستش رو بخوای به غیر از اینکه دوسش ندارم دلالیل دیگه ای هم هست!
من_ چه دلالیلی؟
پرنیا_ خیلی هیز و هَوَله!! من چرا باید زن چنین آدمی بشم. تازه انگار از دماغ فیل افتاده و فکر می کنه کی هست؟پسره ی نکبت!!!
نمی دانستم چطور می توانم دوست عزیزم را آرام کنم.
من_ با مادرت صحبت کردی؟ دلالیلت رو براش گفتی؟
پرنیا_ آره ولی اونم کسی نیست رو حرف بابا حرفی بزنه!
با غصه گفتم_ چی بگم آخه؟! خدا کمکت کنه؛ و یه چیزی پرنیا، کسی که سر سفره ی عقد بله بگی تو هستی نه پدر و مادرت!!
***
داداش سیاوش کلافه بود. سرش را بین دستانش گرفته بود و با کسی حرف نمی زد.نه داداش و نه مامان و بابا نمی خواستند خیلی عجله ای کنن ولی وقتی دیدند پدر پرنیا مصمم هست که دخترش را به عقد آن مردک دربیاورد، تنها را را در خواستگاری رفتن دیدند و دقیقا فردای روزی که داداش و پرنیا همدیگر را در کافه ی نزدیک خانه ی پدری پرنیا ملاقات کردند و داداش درباره احساساتش با پرنیا صحبت کرد،تصمیم گرفتند برای خواستگاری به خانه ی آن ها بروند.اما متاسفانه هیچی مطابق میل پیش نرفته بود و آقای نجمی، پدر پرنیا، برخورد خیلی بدی داشت و ادعا کرده بود که دخترش نامزد دارد و خلاصه که دست رد به سینه ی خانواده ام زده بود.
**
کانال تلگرامی رمان زیر چتر تاریکی: